دیوان شمس/ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشی

'

دیوان شمس (غزلیات) (ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشی) از مولوی

'

ای دشمن عقل من وی داروی بی‌هوشی		من خابیه تو در من چون باده همی‌جوشی
اول تو و آخر تو بیرون تو و در سر تو		هم شاهی و سلطانی هم حاجب و چاووشی
خوش خویی و بدخویی دلسوزی و دلجویی		هم یوسف مه رویی هم مانع و روپوشی
بس تازه و بس سبزی بس شاهد و بس نغزی		چون عقل در این مغزی چون حلقه در این گوشی
هم دوری و هم خویشی هم پیشی و هم بیشی		هم مار بداندیشی هم نیشی و هم نوشی
ای رهزن بی‌خویشان ای مخزن درویشان		یا رب چه خوشند ایشان آن دم که در آغوشی
آن روز که هشیارم من عربده‌ها دارم		و آن روز که خمارم چه صبر و چه خاموشی