دیوان شمس/اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

'

دیوان شمس (غزلیات) (اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند) از مولوی

'

اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند		کره تند فلک را هر سحرگه زین کنند
چون بتازند آسمان هفتمین میدان شود		چون بخسپند آفتاب و ماه را بالین کنند
ماهیانی کاندرون جان هر یک یونسیست		گلبنانی که فلک را خوب و خوب آیین کنند
دوزخ آشامان جنت بخش روز رستخیز		حاکمند و نی دعا دانند و نه نفرین کنند
از لطافت کوه‌ها را در هوا رقصان کنند		وز حلاوت بحرها را چون شکر شیرین کنند
جسم‌ها را جان کنند و جان جاویدان کنند		سنگ‌ها را کان لعل و کفرها را دین کنند
از همه پیداترند و از همه پنهان ترند		گر عیان خواهی به پیش چشم تو تعیین کنند
گر عیان خواهی ز خاک پای ایشان سرمه ساز		زانک ایشان کور مادرزاد را ره بین کنند
گر تو خاری همچو خار اندر طلب سرتیز باش		تا همه خار تو را همچون گل و نسرین کنند
گر مجال گفت بودی گفتنی‌ها گفتمی		تا که ارواح و ملایک ز آسمان تحسین کنند