دیوان شمس/اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد

'

دیوان شمس (غزلیات) (اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد) از مولوی

'

اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد		تو هم به صلح گرایی اگر خدا خواهد
هزار عاشق داری تو را به جان جویان		که تا سعادت و دولت ز ما که را خواهد
ز عشق عاشق درویش خلق در عجبند		که آنچ رشک شهانست او چرا خواهد
عجب نباشد اگر مرده‌ای بجوید جان		و یا گیاه بپژمرده‌ای صبا خواهد
و یا دو دیده کور از خدا بصر جوید		و یا گرسنه ده ساله‌ای نوا خواهد
همه دعا شده‌ام من ز بس دعا کردن		که هر که بیند رویم ز من دعا خواهد
ولی به چشم تو من رنگ کافران دارم		که چشم خیره کشت بیندم غزا خواهد
اگر مرا نکشد هجر تو ز من بحلست		اسیر کشته ز غازی چه خونبها خواهد
سلام و خدمت کردم بگفتیم چونی		چنان بود مس مسکین که کیمیا خواهد
چنان برآید صورت که بست صورتگر		چنان بود تن خسته کیش دوا خواهد
ز آفتاب مزن گفت و گوی چون سایه		ز سایه ذره گریزد همه ضیا خواهد
زهی سخاوت و ایثار شمس تبریزی		که شمس گنبد خضرا از او عطا خواهد