دیوان شمس/امیر حسن خندان کن چشم را
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (امیر حسن خندان کن چشم را) از مولوی |
' |
| امیر حسن خندان کن چشم را | وجودی بخش مر مشتی عدم را | |
| سیاهی مینماید لشکر غم | ظفر ده شادی صاحب علم را | |
| به حسن خود تو شادی را بکن شاد | غم و اندوه ده اندوه و غم را | |
| کرم را شادمان کن از جمالت | که حسن تو دهد صد جان کرم را | |
| تو کارم زان بر سیمین چو زر کن | تو لعلین کن رخ همچون زرم را | |
| دلا چون طالب بیشی عشقی | تو کم اندیش در دل بیش و کم را | |
| بنه آن سر به پیش شمس تبریز | که ایمانست سجده آن صنم را |