دیوان بیدل شیرازی/ پشت سپهر
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| رهنمای خلق | پشت سپهر از بیدل شیرازی |
دیدۀ انجم |
| دیوان بیدل شیرازی |
| کلک قضا نوشت چو منشور ابتلا | عنوان نامه کرد رقم نام انبیا | |
| بی محنت و بلا کسی اندر جهان نزیست | از بوالبشر ز خیل رسل تا به مصطفی | |
| هر یک به قدر مرتبه گشتند ممتحن | وز انبیا چو نوبت رسید به اولیا | |
| شد فاطمه ز ظلم عمر از جهان نخست | وانگه شهید تیغ ستم گشت مرتضی | |
| آمد زمان محنت سلطان دین حسین | چون زین جهان به زهر جفا رفت مجتبی | |
| با اهل بیت آن شه دل خسته را ز کین | آورد از مدینه فلک سوی کربلا | |
| پس سروهای گلشن دین جملگی فکند | از تیشۀ ستیزۀ مروانیان ز پا | |
| کرد آنچه داشت ظلم به آل علی بلی | افزون هر آنچه مرتبه افزون بود بلا | |
| با شاه دین به کرب و بلا دور روزگار | کرد آنچه کرد عاجزم از شرح ماجرا | |
| پشت سپهر و پایۀ عرش برین شکست | دست قضا نگر که چه ها میکند چه ها | |
| باز ار فلک به آل علی قصد کین کند | ظلمی نمانده است که او بعد ازین کند |
***