دیوان بیدل شیرازی/ شهد بیان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| روسیاه | شهد بیان از بیدل شیرازی |
' |
| دیوان بیدل شیرازی |
| تنها نه ماه منی محبوب مرد و زنی | چون شمع انجمنی چون سرو در چمنی | |
| از تست راحت جان وز تست تاب و توان | چون نور در بصری چون روح در بدنی | |
| من پا ز تو نکشم گر پا ز من بکشی | من دل ز تو نکنم گر دل ز من بکنی | |
| پیمان نمی گسلم پیمانم ار گسلی | عهدت نمی شکنم گر عهد من شکنی | |
| دشنام اگر بدهی من رو ترش نکنم | شیرین تر از شکرست سخن از چنین دهنی | |
| مه نور اگر بدهد دل سر او گر ببرد | تو ماه بی کلفی تو سرو سیم بدنی | |
| مهرت ز دل نرود شوقت ز سر نشود | تیغ ار به سر بکشی تیر ار به دل بزنی | |
| من خود اسیر توام جای دگر نروم | بندی اگر به کمند بر خاک اگر فکنی | |
| شد کام مستمعان شیرین ز شهد بیان | بیدل مگر که سرود زان لعل لب سخنی |
***