دیوان بیدل شیرازی/ سیل سرشک

کدام مه

سیل سرشک از بیدل شیرازی

گردش دوران

دیوان بیدل شیرازی

ماه محرم آمد و گردید زآسمان		طالع هلال تعزیه چون تیغ خون چکان
گردی سیاه بر رخ چرخ آمد آشکار		کز چشم خلق پرتو خورشید شد نهان
جمعی ز دود دل همه جامۀ سیاه		خلقی ز خون دیده همه چهره ارغوان
از خون چشم ماتمیان سرخ رو زمین		وز دود آه خسته دلان نیلی آسمان
خیرالبشر به گریه ز آواز العطش		روح الامین به ناله ز فریاد الامان
زانسو فرشتگان همه در ماتم و عزا		زینسو جهانیان همه در ناله و فغان
طوفان نوح نیست عجب گر شود پدید		سیل سرشک بسکه شد از دیده ها روان
کس را مجال و طاقت گفت و شنید نیست		ظلمی که رفت آل علی را ز ناکسان
جن و بشر به گریه ز فریاد فاطمه		گویا بود مصیبت اولاد فاطمه

***