دیوان بیدل شیرازی/پیمان

نار نمرود

پیمان از بیدل شیرازی

سلطان محبت

دیوان بیدل شیرازی

بمن از حرف بدگو گشت دلبر سرگران آخر		ز چشم دوست افتادم به کام دشمنان آخر
جفا بین کز دیار خویشتن رخت سفر بستم		سپهرم دشمنی کرد و جدا از دوستان آخر
عجب نبود اگر دل بر گرفتم از جمال او		جدائی افکند دوران میان جسم و جان آخر
بهاران گر تمتع می برد از وصل گل بلبل		بساط عیش او بر هم زند باد خزان آخر
غم هجرش دلم خون کرد وزآن شادم که همچون من		نخواهد ماند دشمن هم ز وصلش شادمان آخر
دو روزی گر ببندد باغبان در بر رخ گلچین		نه گل ماند به جا نه باغبان نه گل ستان آخر
من اول دل به مهرش بستم آن پیمان بیدل بود		نخست عهدی که بشکست آن بت نا مهربان آخر

***