دیوان بیدل شیرازی/نامهٔ نامی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| وسوسهٔ شیطانی | نامهٔ نامی از بیدل شیرازی |
نفس |
| دیوان بیدل شیرازی |
| بندهٔ خویش ز بس خواجه گرامی دارد | هستم آزاد و دلم میل غلامی دارد | |
| سوختم زآتش غم وین دل بی درد هنوز | با همه سوختگی ها سر خامی دارد | |
| ماه رخسار تو بدریست که بی نقصانست | مه شود بدر ولی رو به تمامی دارد | |
| تا قبولش بکند ساقی بزم تو مگر | ماه بر طرف فلک صورت جامی دارد | |
| به غلط نام من آرد به زبان بهر رقیب | آنکه از یار به کف نامهٔ نامی دارد | |
| گشت مقبول شه از گفتهٔبیدل نشگفت | طبع سعدی بودش نظم نظامی دارد |
***