دیوان بیدل شیرازی/لوای عاشقی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| دو گیتی | لوای عاشقی از بیدل شیرازی |
سرمایهٔ هستی |
| دیوان بیدل شیرازی |
| شاد باش ای جان که با غم ساختیم | خانۀ دل زین و آن پرداختیم | |
| روزگاری شد که نقد قلب خویش | ز آتش عشق بتی بگداختیم | |
| مهرۀ ما همچنان در شش در است | هر قدر ریزد محبت باختیم | |
| گر چه تیرش جوشن جان میدرد | سینه را آماج آهش ساختیم | |
| هر چه بادا باد در دریای عشق | خویش را دیوانه سان انداختیم | |
| ملک جاویدان مسلم شد به ما | تا لوای عاشقی افراختیم | |
| بهر وصل دوست در میدان عشق | هر طرف رخش طلب میتاختیم | |
| یار با ما بود و ما از یار دور | دشمن خود ما و ما نشناختیم | |
| دشمنی چون نیست ما را غیر ما | کاش بیدل تیغ بر خود آختیم |
***