دیوان بیدل شیرازی/سگ لیلی

خیال دوست

سگ لیلی
از بیدل شیرازی

بر سر بالین

جان دهم در قدمش گر که ببینم نازش		نازنینیست بباید که کشیدن نازش
گوئیا مرغ دلم در قفس سینه بمرد		که به گوشم نرسد هیچ دگر آوازش
نه شگفتست رقیب ار به برم محترم است		سگ لیلی است چسان می نکنم اعزازش
تا سحر شب همه شب ناله کند این دل زار		چون نی از ناله مگر یار شود دمسازش
گر ز دام تو رها گشت دلم نیست عجب		خود مگس چیست که تا صید کند شهبازش
گل بشاخ آمد و بلبل به ترنّم برخاست		می نبینی که چسان مار اثرست آوازش
ساقی بزم بگو تا که به دور آرد جام		مطرب شهر بگو تا بنوازد سازش
خویش را شمع صفت سوزد و بارد بیدل		بو که چون شمع شود یار شبی همرازش

***

منوی ناوبری