دیوان بیدل شیرازی/رفع گمان

تند باد قضا

رفع گمان از بیدل شیرازی

طعن زیانکاری

دیوان بیدل شیرازی

قد چون تیر ز عشق تو کمان گردیدم		عاقبت دست خوش پیر و جوان گردیدم
هر کجا تیغ جفا بود سپر ساخت مرا		هر کجا تیر بلا بود نشان گردیدم
جذبهٔ عشق ز تن تاب و توانم بربود		عاشق خستهٔ بی تاب و توان گردیدم
هوس خواجگیم بود به دل از سر صدق		بندهٔ پیر خرابات مغان گردیدم
بود افسانه برم قصهٔ مجنون ز نخست		آخر افسانه چو مجنون به جهان گردیدم
خدمت شیخ چو بیگانه ام از حق میداشت		خادم پیر مغان از دل و جان گردیدم
تا دل اندر خم آن زلف پریشان بستم		همچو مو از غمت ای موی میان گردیدم
برد سودای تو سرمایهٔ هستی ز کفم		فارغ اندر غمت از سود و زیان گردیدم
در دلم بودی و اندر طلبت در همه عمر		من سودا زده پیدا و نهان گردیدم
در دهانت که ز تنگی نبود جای سخن		سخن اینست که عاجز ز بیان گردیدم
سخنی گفتی و از لعل شکر افشاندی		دیدم این معجزه و رفع گمان گردیدم
از لب دوست سخن گفت زبان قلمم		شهد افشان به ورق بیدل از آن گردیدم

***