دیوان بیدل شیرازی/رطل گران

گنج قناعت

رطل گران از بیدل شیرازی

علم الله

دیوان بیدل شیرازی

غم عشقی ز نشاط دو جهان ما را بس		سر كوئی ز همه كون و مكان ما را بس
ساتری ژنده و قرصی ز جو و گوشهٔ امن		اين بضاعت ز جهان گذران ما را بس
جان اگر رفت ز تن گو برود باكی نيست		جلوه ای از رخ آن جان جهان ما را بس
خضر را گو تو و ظلمات و لب آب حیات		بوسه ای زآن لب شيرین و دهان ما را بس
عشقبازی و ورع راست نیاید با هم		از كف پیر مغان رطل گران ما را بس
مجلس یار و صراحی می و بانگ رباب		از همه نعمت فردوس جهان ما را بس
گر بود رسم كه ديوانه به زنجیر كشند		تار موئی ز سر زلف بتان ما را بس
همنشینی به سگان سر كویش همه عمر		بیدل از صحبت ابنای زمان ما را بس

***