دیوان بیدل شیرازی/تشنه بر آب

تاب نظر

تشنه بر آب از بیدل شیرازی

یک نفس

دیوان بیدل شیرازی

سر زلفین تو با هم چو پیوست		مرا یکبارکی دل رفت از دست
ز من گر رشتۀ الفت بریدی		مرا مهر تو در دل همچنان هست
بتی دارم که دل سخت است و خودرأی		نگاری تند خوی و شوخ و سرمست
که با لعل لبش کوثر بود تلخ		که با نخل قدش طوبا بود پست
به او مشتاق من چون تشنه بر آب		ز من بیزار او چون زاهد از مست
به تیر غمزه چون کار دلم ساخت		گریزان شد ز من چون تیر از شست
اگر چه دل ز ما بگرفت آسان		ولی از دام او مشکل توان جست
هنوز اندر سرت شور جوانیست		نه آخر عمرت افزون بیدل از شصت

***