دیوان بیدل شیرازی/بس حلقه زدم

قرار بی قراران

بس حلقه زدم از بیدل شیرازی

بی دوست

دیوان بیدل شیرازی

هرگز نبود شهد که بر وی مگسی نیست		یا گلبن سوری که برآن خار و خسی نیست
بس حلقه زدم بر درو حرفی نشنیدم		من هیچ کسم یا که درین خانه کسی نیست
یاران همه رفتند و منم خسته و ره تار		آوخ که درین قافله بانک جرسی نیست
هر کس که تو بینی به جهانش هوسی نیست		غیر از تو مرا در همه عالم هوسی نیست
کوتاه مرا دست و تو بس شاخ بلندی		دانم که به دامان توام دست رسی نیست
بیدل ز پی حشمت و جاهست برین در		کز دوست به جز دوستیش ملتمسی نیست

***