دیدار رسمی گئورگ کیزینگر صدراعظم آلمان از ایران ۲۱-۱۸ شهریور ماه ۱۳۴۷

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دیدار رسمی ژرژ پمپیدو پرزیدنت فرانسه از ایران ۲۶ شهریور ماه ۱۳۵۲ خورشیدی دیدار رسمی سران دیگر کشورها از ایران

دیدار رسمی سران دیگر کشورها از ایران/ سال ۱۳۴۷ خورشیدی

درگاه اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی آریامهر

دیدار رسمی گئورگ کیزینگر صدراعظم آلمان از ایران ۲۱-۱۸ شهریور ماه ۱۳۴۷

صدراعظم آلمان در رکاب آریامهر و شهبانو در سفر اعلیحضرتین به آلمان
پیشباز هویدا نخست وزیر از صدراعظم آلمان
HoveydaKiesingerGermanKanzlerArrivalMehrabad1347a.jpg
صدراعظم بر آرامگاه رضا شاه بزرگ تاج گل می نهد
میهمانی رسمی شام در کاخ وزارت امور خارجه
میهمانی رسمی شام در کاخ وزارت امور خارجه
هویدا نخست وزیر و صدراعظم آلمان
باریابی صدراعظم آلمان به پیشگاه آریامهر
صدراعظم آلمان در پیشگاه شاهنشاه آریامهر
شاهنشاه آریامهر در کنفرانس خبری روزنامه‌نگاران آلمانی ۱۹ شهریور ماه
کیزینگر صدراعظم آلمان و بانو در پیشگاه علیاحضرت شهبانو
علیاحضرت شهبانو و بانو کیزینگر
علیاحضرت شهبانو و بانو کیزینگر
شهبانو و کیزینگر بر روی هفته نامه بونته

۱۸ شهریور ماه ۱۳۴۷ پس از نیم روز کورت گئورگ کیزینگر صدراعظم آلمان غربی و بانو وارد تهران شدند [۱] و با پیشباز گرم امیرعباس هویدا نخست وزیر و بانو و کابینه دولت و پایوران برجسته کشوری روبرو شدند. در پای پلکان هواپیما، رییس‌های دو دولت ایران و آلمان به گرمی دست یکدیگر را فشردند، آنگاه صدراعظم آلمان هیات سیاسی و اقتصادی همراه خویش را شناساند. سپس رییس‌های دو دولت ایران و آلمان در جایگاه ویژه قرار گرفتند و دسته موزیک سرود ملی آلمان و سپس سلام شاهنشاهی را نواخت. پس از گذشتن از برابر گارد احترام، کیزینگر صدراعظم آلمان غربی از برابر صف هیات دولت، پایوران برجسته کشوری، نمایندگان سیاسی در دربار شاهنشاهی، در گوشه دیگری از فرودگاه مهرآباد کودکان مدرسه آلمانی تهران و آلمانی‌هایی که در تهران زندگی می‌کردند به صدراعظم خود ابراز احساسات پرشوری کردند. پس از پایان آیین پیشباز کیزینگر صدراعظم آلمان غربی و همراهان به محل اقامت در کاخ پذیرایی نخست وزیر رهنمون گردیدند.

در آستانه سفر رسمی کیزینگر صدراعظم آلمان غربی به ایران، پس از نیم روز گذشته ۱۷ شهریور ماه یک موافقتنامه پرداخت وام به مبلغ هشتصد میلیون ریال میان ایران و آلمان دستینه گردید. این موافقتنامه از سوی دولت ایران آقای اصفیا مدیر عامل سازمان برنامه و از سوی دولت آلمان فدرال « گئورگ فون لیلینفلد » [۲] در تهران دستینه نهاده شد. وام دولت آلمان برای فراهم ساختن هزینه یک یا چند پروژه عمرانی در ایران می‌باشد. در موافقتنامه دیروز شرایط وام و پروژه‌هایی که می‌باید از این وام به اجرا در آید، تعیین نگردیده است. شرایط وام در موافقتنامه دیگری میان دولت ایران و موسسه « کردیت انشتالت » [۳] تعیین خواهد شد.

میهمانی شام در کاخ وزارت امور خارجه

شبانگاه از سوی هویدا نخست وزیر و بانو میهمانی شام به سرفرازی میهمانان آلمان در کاخ وزارت خارجه برگزار شد. در این میهمانی همراهان صدراعظم آلمان، رییس مجلس سنا، رییس مجلس شورای ملی، وزیر دربار شاهنشاهی، هیات وزیران، رییس ستاد بزرگ ارتشتاران، مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، روسای نمایندگی‌های سیاسی در دربار شاهنشاهی از باشندگان بودند.

پس از شام، هویدا نخست وزیر در سخنانی به روابط دیرینه فرهنگی و اقتصادی ایران و آلمان اشاره کرد و گفت:

ما افتخار می‌کنیم که سیاست مستقل ملی خود را همانگونه که شاهنشاه آریامهر اعلام فرمونده‌اند بر پایه کوشش برای استقرار و تقویت عدالت اجتماعی، چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی و پشتیبانی از هر تلاش جهانی برای تعدیل فاصله میان جوامع غنی و فقیر هم چنین همکاری بین المللی در مبارزه با بی سوادی و گرسنگی و بیماری و سایر آسیب‌های اجتماعی عصر حاضر بنا نهاده‌ایم. برای اساس همین خط‌های اصلی است که ما در هر مورد با قاطعیت و بدون تردید و تزلزل می‌دانیم در مسایل مختلف بین المللی چه راهی را باید در پیش بگیریم و از چه اصول و موازینی باید دفاع کنیم. شاهنشاه آریامهر با اطمینان به این که دیگر پیروزی واقعی ملت‌ها در قدرت نظامی و مادی آنها نیست بلکه موفقیت آنان در غلبه بر فقر و جهل و بی سوادی و هم چنین از میان بردن بی عدالتی‌های اجتماعی است، سیاست مستقل ملی ثابتی پی ریزی فرموده و آن چنان ثبات و استحکام و اطمینان به کشور بخشیده‌اند که در طول تاریخ ایران کم نظیر است.

نخست وزیر در پایان سخنان خویش از کمک‌های « ارزشمند » ملت و دولت آلمان در حادثه غم انگیز زلزله خراسان سپاسگزاری کرد.

در پاسخ سخنان هویدا نخست وزیر ایران، کورت کیزینگر صدراعظم آلمان پیشرفت‌های شگفت انگیز نوسازی ایران را ستود و گفت آلمان علاقمند و آماده است هر کجا که ممکن بشود به سیر تحول ایران خدمت کند. توجه فراوان دولت و ملت آلمان به اقدامات سازندگی ایران بر پایه دوستی چندین ساله ایران و آلمان استوار است و من تصمیم راسخ دارم این تفاهم و این دوستی را در آینده هم چنان تقویت کنیم. توسعه مناسبات اقتصادی در زمینه سرمایه‌های خصوصی نیز به نوبه خود دارای ارزش و اعتبار فراوانند و باید مورد حمایت و تشویق قرار گیرند. صدراعظم آلمان با اشاره به سیاست‌های بین المللی گفت حکومت ایران نظیر حکومت آلمان، صلح را نخستین هدف سیاست خویش ساخته است و ما اعتقاد راسخ داریم همه دشواری‌هایی که میان ملت‌ها چاره ناپذیر مانده باید از راه مسالمت آمیز حل و فصل گردد و از این پس نباید اعمال زور ابزار دست سیاست باشد. در دنیایی که سرنوشت ملل به یکدیگر بسته است تنها راه تفاهم می‌تواند ما را به آینده‌ای سعادت آمیز رهنمون باشد. من مشتاقانه چشم به راه دیدار با شاهنشاه و تبادل افکار با پایوران ایرانی می‌باشم. دولت آلمان و اقتصاد آلمان آماده است در چهارچوب امکانات خود در برنامه چهارم عمرانی ایران شرکت کند.

گفتگوهای ایران و آلمان در پیشگاه شاهنشاه

۱۹ شهریور ماه ۱۳۴۷ گفتگوهای رسمی ایران و آلمان برای گسترش پیوندهای اقتصادی و همکاری‌های دو کشور و مشارکت آلمان در « برنامه چهارم عمرانی» پیش از نیم روز در پیشگاه شاهنشاه آریامهر و با بودن کیزینگر صدراعظم آلمان غربی، امیرعباس هویدا نخست وزیر و پایوران برجسته اقتصادی و سیاسی دو کشور در کاخ سعدآباد انجام یافت. این گفتگوها امروز در کاخ نخست وزیری دنبال می‌گردد و پیش بینی می‌شود که به یک سلسله موافقت‌های کلی درباره همکاری‌های اقتصادی و فنی برسد.

ساعت یازده بامداد کورت کیزینگر صدراعظم آلمان غربی و همراهان برجسته وی که به دعوت رسمی دولت، از ایران دیدن می‌کنند، در کاخ سفید سعدآباد به پیشگاه شاهنشاه آریامهر باریافتند. این گفتگوها بیش از نود دقیقه به درازا کشید. پس از پایان گفتگوها صدراعظم آلمان، هویدا نخست وزیر و بانو و علم وزیر دربار شاهنشاه و بانو، اردشیر زاهدی وزیر خارجه، آقای صدر وزیر کشور و بانو، آقای فرتاش مدیر کل سیاسی وزارت خارجه، تیمسار سپهبد مالک سفیر ایران در آلمان، معاون صدراعظم آلمان، سفیر آلمان در تهران، معاون وزارت خارجه آلمان و رییس کل تشریفات آلمان ناهار را میهمان شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو بودند.

پس از نیم روز در کاخ نخست وزیری نشستی به دنبال نشست بامداد در پیشگاه شاهنشاه آریامهر با امیرعباس هویدا نخست وزیر و صدراعظم آلمان غربی و پایوران دولت آلمان برگزار شد. در این نشست بر روی هیچ نکته یا طرح ویژه‌ای گفتگو نشد بلکه این نشست در حقیقت فرصتی برای آشنایی پایوران آلمانی با برنامه‌های سازندگی ایران بود. در این نشست برنامه‌ها و پروژه‌های عمرانی آینده کشور را به آگاهی پایوران آلمان رسانیده شد و از سوی دیگر مقامات ایرانی با امکانات دولت آلمان مبنی بر مشارکت آن کشور در این برنامه‌ها آشنا گردیدند. ریاست هیات دولت ایران را در گفتگوهای نخست وزیری که یک ساعت و سی دقیقه به درازا کشید با هویدا نخست وزیر بود و علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد، منصور روحانی وزیر آب و برق، جواد صدر وزیر دادگستری، اصفیا مدیر عامل سازمان برنامه، تیمسار سپهبد مالک سفیر ایران در آلمان و نیری مدیر کل اقتصادی وزارت خارجه حضور داشتند.

از سوی دولت آلمان افزون بر کیزینگر صدراعظم آلمان غربی، کارل گوتمبرگ معاون صدراعظم، گرهارد جان معاون وزارت خارجه آلمان، هورست اوسترهلد مدیر کل جمهوری فدرال، والتر گهلوف رایزن امور خاورمیانه وزارت خارجه آلمان در این نشست و گفتگو حضور داشتند. با پایان نشست اعلامیه مشترک دو کشور به چاپ خواهد رسید

هویدا نخست وزیر به خبرنگاران گفت که برای گفتگو در باره پروژه‌های عمرانی ایران که آلمان در اجرای آن مشارکت خواهد کرد، عالیخانی وزیر اقتصاد در چند روز آینده رهسپار آلمان خواهد شد.

ایوار صدراعظم آلمان و همراهان در میهمانی عصرانه که از سوی سفیر آلمان در تهران بر پا شد، شرکت نمود.

کیزینگر صدراعظم آلمان غربی و بانو در خانه هویدا نخست وزیر و بانو شام را خصوصی خوردند.

شامگاهان از سوی فرهاد نیکوخواه معاون وزارت اطلاعات میهمانی به شام به سرفرازی هیات مطبوعاتی که همراه کیزینگر صدراعظم آلمان غربی به تهران آمده بودند در رزیدانس بر پا شد. در این میهمانی گروهی از مدیران روزنامه‌ها و سردبیران مطبوعات داخلی و نمایندگان خبرگزاری‌های خارجی از باشندگان بودند.

۲۰ شهریور ماه ۱۳۴۷ بامدادان کیزینگر صدراعظم آلمان غربی و همراهان پس از دیدار از یک واحد صنعتی برای بازدید از مزرعه‌های نمونه کشاورزی رهسپار رامسر شدند. ناهار را میهمانان آلمانی در رامسر خوردند و ایوار به تهران بازگشتند.

شامگاهان از سوی کیزینگر صدراعظم آلمان غربی میهمانی شام در هتل هیلتو به سرفرازی امیرعباس نخست وزیر و بانو بر پا شد.

۲۱ شهریور ماه ۱۳۴۷ کورت گئورگ کیزینگر پیش از نیم روز پس از یک دیدار سه روزه و انجام یک رشته گفتگوها با پایوران برجسته ایران از تهران به سوی کابل پرواز کرد.

مصاحبه شاهنشاه آریامهر با روزنامه نگاران آلمانی

۱۹ شهریور ماه ۱۳۴۷ هیات روزنامه نگاران آلمان به پیشگاه شاهنشاه آریامهر باریافتند و پرسش‌های خود را مطرح ساختند. شاهنشاه آریامهر به پرسش‌های خبرنگاران پیرامون خط مشی سیاسی ایران، روابط ایران با دیگر دولت‌ها، سرمایه گذاری‌های خارجی، پیشرفت صنایع پاسخ دادند: [۴]

خوشوقتم از اینکه گروه مهمی از مطبوعات آلمان نمایندگان خود را برای همراهی با صدراعظم دولت فدرال به ایران فرستاده‌اند، زیرا آنها ایمان دارند که خوانندگانشان به سبب مناسبات سیاسی و دوستی دیرینه‌ای که میان دو کشور و دو ملت ایران و آلمان وجوددارد، علاقه وافری نسبت به اوضاع و احوال ایران و رویدادهای این کشور نشان می‌دهند. بدیهی است که این علاقه دوجانبه است و ما نیز همین علاقه و تمایل را نسبت به کشور و ملت آلمان ابراز می‌داریم. اکنون فرصتی پیش آمده‌است که با نمایندگان و خبرنگاران تلویزیون و مطبوعات آلمان ملاقات کنیم. امیدوارم وقت کافی باشد که شما آنچه را که مایل به شنیدن آن باشید، بشنوید و به سؤالاتی که مایل هستید بکنید، پاسخ داده‌شود.

مذاکرات با صدراعظم آلمان

گفتگوهای اخیر ما جنبه کلی داشته‌است و مسلماً امکان این نوع همکاریها میان دو کشور ما زیاد است. ما مایلیم که آلمانیها در کشور ما در عملیات مختلف آبادانی کار کنند، زیرا نسبت به فعالیت آنها از دیرباز، تجارب خوبی داریم و نیز تصور می‌کنم که کارکردن افراد آلمانی در ایران به سود و صرفه آنها باشد.

کمک‌های آلمان به برنامه‌های آبادانی و صنعتی ایران

البته من در اینجا نسبت به مفهوم کلمه «کمک» تعصب به خرج نمی‌دهم، ولی باید دید که این کلمه چگونه تعبیر می‌شود. به عقیده من این یک نوع سرمایه‌گزاری است که بازدهی خوبی عاید آلمان می‌کند. شما می‌توانید در همه شئون با ما همکاری کنید و درها به روی این قبیل همکاریها کاملاً باز است. مسئله عمده این است که شما در این امر از دیگران عقب نمانید و بالعکس حتی بکوشید تا قدری هم جلو بیفتید. مثلاً شاید در صنایع سنگین، شاید در صنایع اتومبیل‌سازی. اگر سرعت عمل به خرج ندهید شاید بعداً در مورد تقلید مشتقات و فرآورده‌ها و محصولات فرعی صنایع سنگین از قبیل فولادسازی نیز عقب بمانید.

صنعتی‌کردن ایران

سیاست ما نسبت به این موضوع کاملاً روشن است. ما معتقدیم که باید صنایع عمده توسط حکومت یعنی مردم اداره شود و این صنایع عبارتند از فولادسازی، نفت و یا هر نوع صنایع دیگر که امکان تبدیل آن به تراست و کارتل باشد که نقش تعیین‌کننده قیمت اجناس و محصولات را پیداکنند. باید این قبیل صنایع تحت کنترل حکومت باشد. ولی در مورد صنایع سبک، برای اینکه محصولات مرغوب با قیمتهای مناسب به‌دست آید باید رقابت میان این نوع صنایع وجود داشته‌باشد. در اجرای این مقصود باید بخش خصوصی سرمایه‌گزاری کند و میان مؤسسات خصوصی رقابت شایسته‌ای وجود داشته‌باشد تا محصولات مرغوبتری تولید و به قیمت ارزانتری عرضه شود.

مسئله دانشجویان

باید بگویم که ما مشکلاتی مشابه شما نداریم، ولی ما می‌کوشیم مسایل را قبلاً پیش‌بینی کنیم. هدف و شعار ما این است که همیشه چند قدم پیشاپیش حوادث باشیم. ما حتی مایل نیستیم که با حوادث همگام باشیم چه برسد که از آن عقب بمانیم. ما حتی برای سی سال آینده خود پیش‌بینی‌های لازم را می‌کنیم و به همین جهت در مورد مسئله دانشجویان، ما یک انقلاب فرهنگی جدیدی را آغاز کرده‌ایم. البته این انقلاب شبیه انقلاب فرهنگی رژیم چین کمونیست نیست، بلکه هدف ما تأسیس دانشگاه‌های جدید و پذیرفتن دانشجویان تازه، در مؤسسات فرهنگی عالیه کشور است و اگر جا و وسایل کافی برای این کار نداشته‌باشیم، به دانشجویان اجازه می‌دهیم که برای ادامه تحصیل به کشورهای خارج بروند.

ما شیوه جدیدی را در مورد مناسبات استاد و دانشجو پیش گرفته‌ایم که وظیفه هر طبقه را کاملاً مشخص می‌نماید. ما بر این عقیده هستیم که باید به سؤالات دانشجویان جواب مؤدبانه داده‌شود و آنچه بدان «دیالوگ» می‌گوییم بین استاد و دانشجو برقرارباشد. در عین حال ایمان داریم که باید نظم و انضباط کاملاً برقرار باشد، اعم از انضباط فردی و یا عمومی که می‌باید متکی بر قوانین باشد. بنابراین ما همه این مسایل را پیش‌بینی کرده و می‌کنیم و مسلماً در این مورد گرفتاریهای شما را نداریم و نخواهیم داشت.

البته چند علت ممکن است سبب بروز این قبیل ناراحتیهای دانشجویان در نقاط مختلف جهان باشد. بسیاری از افرادی که این ناراحتی‌ها را بر پا می‌کنند در سنین عصیان هستند و شاید همه ما نیز در آن سنین عاصی بوده‌ایم. دیگر اینکه در هر جامعه‌ای عیوب و نواقصی وجود دارد و نباید نسبت بدین واقعیت تردیدی داشته‌باشیم. حتی می‌توانیم بگوییم که هر کدام از ما دارای عقایدی هستیم که چنانچه دیگران آن را نپذیرند و یا مطابق آن رفتار نکنند، ناراحت می‌شویم. ولی باید دید که آیا می‌توان دنیا را با این نوع عقاید اصلاح کرد؟ من البته معتقدنیستم که برای روبه‌رو شدن با این حوادث باید اقدامات حادی به عمل آورد، ولی مسلماً با طرز فکر آنهایی که دست به چنین حوادث می‌زنند نیز هم‌عقیده نیستم. عقاید و افکار من در کتاب «انقلاب سفید» مشروحاً درج شده‌است و می‌توانید آن را بخوانید.

ایران و کشورهای اروپای شرقی

ما سیاستی را تعقیب می‌کنیم که عبارت از سیاست مستقل ملی ما است و بر اساس آن مسلماً هر سیاستی را که منافع ملی کشورمان را تأمین کند، دنبال خواهیم کرد. ولی ما در سیاست خارجی و داخلی خود و همچنین در مورد هر اقدامی که به عمل می‌آید و هر تصمیمی که اتخاذمی‌شود، اصول و ضوابطی داریم. بدیهی است که منافع کشور و مردم ما در رأس همه این اقدامات و تصمیمات قراردارد، ولی موضوع اقدام متقابل و رعایت حقوق ملل دیگر از جمله مواردی است که ما آن را کاملاً مراعات می‌کنیم. این اصول قابل تغییر نیست و ما همواره از آغاز تمدن خود تاکنون بدان ایمان داشته‌ایم. اساس سیاست ما استقلال و آزادی ایران است و هر اقدامی که در زمینه سیاست داخلی و خارجی به عمل آید، این اصل مسلم در آن ملحوظ خواهدشد.

حکومت ایران

در مورد دموکراسی باید بگویم که شاید بهترین روش اداره امور کشور و مردم است. در عین حال در بسیاری از کشورهای دموکراتیک شما یک مقدار آثار و علایم ساختگی و غیرواقعی می‌بینید و در جایی که پول شاید بر همه چیز کنترل داشته، ما دیده‌ایم که مرده‌ها هم رأی داده‌‎اند.

آنچه می‌خواهم در مورد خودمان بگویم این است که ما از هیچ روشی تقلید نمی‌کنیم، بلکه صرفاً راهی را طی می‌کنیم که به سود و صرفه کشور و مردم ما باشد. ما حتی در بسیاری از موارد از آنهایی که خود را سوسیالیست می‌نامند، پا فراتر نهاده‌ایم. حتی اگر در کمونیزم نیز موردی باشد که با اوضاع و احوال کشور و مردم ما متناسب و موافق باشد، ما آن را می‌پذیریم، و اگر سرمایه‌داری همچنین مواردی را داشته‌باشد، ما از قبول آن خودداری نخواهیم‌کرد.

باید خداوند را شکربگوییم که کشور ما یک کشور باستانی است که سه‌هزار سال تاریخ مدون دارد، و مردم این سرزمین دارای حس تصور و اندیشه قوی هستند که به نیروی آن می‌توانند برای مشکلات خود راه حلهایی مناسب آن ابداع کنند. بدین جهت ما هرگز خود را زندانی چهار دیوار عقاید و ایدئولوژیهای به خصوصی نمی‌کنیم، به خصوص اینکه ایدئولوژیهایی که از یک‌صد سال پیش تاکنون به وجود آمده دیگر با اوضاع و احوال فعلی جهان و عصر جت و اتم و موشک سازش ندارد، و این «ایسم»هایی که از یک‌صد سال پیش پدیدآمده‌اند، امروز نمی‌توانند جوابگوی مقتضیات عصر موشک و اشعه لیزر و جت و انرژی اتمی باشند. هیچ «ایسمی» نمی‌تواند جلوی پیشرفت تکنولوژی جدید را بگیرد. پس این همه «ایسم»ها برای چیست؟ اگر ما به این «ایسم»ها که سالهای پیش فقط به خاطر منافع بخشهای معینی از اجتماع پدیدآمده، وفاداربمانیم، در آن صورت فقط به طبقه معینی از اجتماع خود خدمت کرده‌ایم، و حال آنکه فلسفه و دید جهان‌بینی ما مستلزم خدمت به اکثریت ملت است و نه نمایندگان بخش کوچکی از ملت.

از این رو است که ما معتقدیم «ایسم»های مختلف، متأسفانه فقط به اقلیتهای محدودی خدمت می‌کنند و حال آنکه ما می‌کوشیم به همه ملت خدمت کنیم. بر اساس همین فلسفه است که ما اقداماتی نظیر ملی کردن جنگلها را به خواست خداوند به عمل آوردیم. اطلاق این کلمه به خصوص برای آن است که جنگلها به خواست خدا به وجود آمده‌است و بشر در ایجاد آنها سهمی نداشته‌است.

این امر در مورد مراتع نیز صادق است. از این رو جنگلها و مراتع نمی‌توانند به شخص معینی متعلق باشند، زیرا این یک هدیه خدایی است که به همه جامعه تعلق دارد و بایستی به سود جامعه از آن بهره‌برداری شود. ما حتی از این پیشتر رفته‌ایم و تمام منابع آن کشور را ملی کرده‌ایم. طبق این اصل شما می‌توانید از مالکیت بهره‌مند باشید و به حفر چاه اقدام‌کنید، ولی اگر به آب رسیدید دیگر این آب از آن شما نیست، بلکه فقط می‌توانید با اجازه وزارت آب و برق از آن استفاده‌کنید و تنها این وزارتخانه است که می‌تواند به شما بگوید که می‌توانید از چه مقدار این آب استفاده‌کنید، زیرا قبل از هر چیز ما در این کشور با مسئله کمبود آب روبه‌رو هستیم.

آری! ما چنین اقداماتی را انجام داده‌ایم ولی من بر این کارها نام «ایسم» نمی‌گذارم، بلکه همه این اقدامات را ضرورت اجتماع خودمان می‌دانم.

سرمایه‌گزاری خارجی در ایران

ما در کشور خود قوانین بسیار دقیقی در این مورد داریم که این نوع سرمایه‌گزاری‌ها را تضمین می‌کند. تا آنجا که من می‌دانم پول ریال ما در همه جای دنیا مانند طلا پذیرفته‌می‌شود و خوب می‌دانید که برابری ارزی میان پول ما و پولهای دیگر برقرار است و ما بازار سیاه نداریم. درآمد ارز خارجی ما بسیار خوب است و هر روز افزایش می‌یابد، بنابراین انتقال عواید حاصل از سرمایه‌گذاری هیچگونه اشکالی ندارد.

پیشرفت‌های اجتماعی

ما در ایران سپاه‌های بهداشت، دانش، ترویج‌وآبادانی را به خاطر پیشرفت اجتماعی کشور خود تأسیس کردیم. جوانان ما که باید دوران خدمت خود را در صفوف نیروهای مسلح انجام دهند، وارد این سپاه‌ها می‌شوند و پس از یک دوره تعلیمات شش‌ماهه، پزشکان به سپاه بهداشت و معلمان به سپاه دانش و مهندسان به سپاه ترویج‌وآبادانی در اقصی نقاط کشور اعزام می‌گردند و کار می‌کنند.

به طوری که حتماً شنیده‌اید تصمیم گرفته‌ایم از نیروی دختران خود نیز برای خدمات اجتماعی استفاده کنیم. ما برای خدمت دختران به مدت دو سال قانون داریم. دختران پس از پایان تحصیلات متوسطه مانند برادران خود دو سال خدمت خواهندکرد و برای اجتماع فعالیت خواهندداشت.

مهمترین مسئله در ایران

البته ما با مشکلات زیادی روبه‌رو هستیم و این یک فخرفروشی خواهدبود اگر بگوییم که با هیچ مشکلی مواجه نیستیم. مهمترین اینها یکی مسئله زمان است، و دیگری موضوع کادر متخصص. ما از لحاظ متخصصان کارآزموده در مضیقه هستیم و اینک برای رفع این مشکل کوشش می‌کنیم.

ما هفتادهزار دانشجو داریم که در دانشگاه‌های داخل و خارج تحصیل می‌کنند، ولی در برابر این عده فقط بیست‌هزار دانشجوی فنی داریم، در حالی که این رقم اقلاً باید به سه برابر دانشجوی سایر رشته‌ها افزایش یابد. این یکی از مهمترین مسایل ما است.

روابط ایران و شوروی

می‌دانید که دو کشور دارای روابط نزدیکی هستند و ما دارای مبادلات اقتصادی بسیار دامنه‌داری با یکدیگر هستیم و این روابط را به سود خود می‌دانیم. این معمولاً بسیار آسان و سودبخش است که دو همسایه با یکدیگر روابط اقتصادی داشته‌باشند، زیرا در اینجا دیگر مسئله فاصله مطرح نیست. ما مذاکرات و تماسهایی را همیشه داشته‌ایم. این تماسها گاهی میان سران دو کشور و گاهی میان نمایندگان آنها بوده‌است و امری عادی است.

روابط ایران و آلمان

این مناسبات همیشه خوب و هموار بوده‌است. هیچ یک از ما از دیگری شکایت نداشته‌ایم، ما از شما زیان ندیده‌ایم و شما نیز از ما زیان ندیده‌اید و در نتیجه مناسبات ما همیشه متقابلاً سودبخش بوده‌است. من گمان می‌کنم این برای آلمان اهمیت داشته‌باشد که از بازار خوب ایران متقابلاً استفاده کند. در این مورد راه‌های متعددی وجوددارد. ایران کشوری است که خیلی به سرعت پیش می‌رود و در هر زمینه و هر جهت به توسعه و عمران خود پرداخته‌است. ما بیش از بیست‌وشش‌میلیون جمعیت داریم در حالی که وسعت کشور ما فوق‌العاده است. ما می‌باید کشور خود را صنعتی کنیم و صنایع اساسی را به وجود آوریم. ما ناچاریم ابتدا نیروی برق کافی تهیه کنیم و سپس آن را به همه جا حتی در سطح روستاها برسانیم. باید زیربنای کشور را به طور اساسی پی‌ریزی کنیم و این مسیری است که برای طی کردن آن به انرژی و سرمایه و متأسفانه به زمان احتیاج داریم.

لژیون خدمتگزاران بشر

همانطور که همه ما می‌دانیم، دنیا با مخاطرات و مهلکه‌های زیادی روبه‌رو است. مثلاً یکی از این مخاطرات خطر قحطی و گرسنگی است. دنیای ما هم‌اکنون سه‌میلیارد یا بیشتر جمعیت دارد و در گوشه و کنار دنیا میلیونها انسان هستند که نه تنها گرسنه‌اند بلکه از گرسنگی می‌میرند. همچنین می‌دانیم که بیش از یک‌میلیارد بی‌سواد در سراسر دنیا پراکنده‌اند و این رقم نه فقط کاهش نمی‌یابد، بلکه برعکس زیادتر می‌شود. می‌دانیم که بسیاری مردم به خاطر فقدان امکانات بهداشتی می‌میرند. ما همه این چیزها را می‌دانیم. این یک جهت قضیه است. از سوی دیگر همانطور که کمی پیش گفتم ناراحتی، به خصوص ناراحتی جوانان، همیشه هم بی‌جهت نیست، زیرا آنها نقاط ضعف بسیاری را در جامعه می‌بینند. این نقاط ضعف در کجا است؟ یکی از آنها در این سؤال است که چرا باید انسانی از گرسنگی بمیرد و در همان حال انسان دیگری از پرخوارگی سوءهاضمه بگیرد؟ چرا برخی باید از بهترین وسایل رفاه بهره‌مند باشند و هنگام بیماری از بیمارستانهای خصوصی استفاده کنند، و حال آنکه دیگران از ابتدایی‌ترین وسایل زندگی و امکانات بهداشتی محروم باشند؟

ما برای از بین بردن این فاصله کار خود را با ایجاد سپاه دانش، سپاه بهداشت و سپاه ترویج‌وآبادانی آغازکردیم و این برنامه‌ها در وطن ما با پیروزی درخشانی روبه‌رو شد و روحیه‌ای بسیار عالی در جوانان وطن پدیدآورد. اینک دختران ما نیز با همان روحیه به آنها ملحق می‌شوند، و من اطمینان دارم که زنان ایران دارای روحیه‌ای سرشار از فداکاری بوده و وظایفی را که به عهده آنها گذارده‌می‌شود، خیلی جدی و با تمام جان و دل انجام می‌دهند و آماده خدمت به وطن و هموطنان خویشند.

با توجه به این نکات، با خود اندیشیدم چرا ما این برنامه را با همان روحیه، بین‌المللی نکنیم و در یک لژیون جهانی متجلی نسازیم؟ چنین لژیونی می‌تواند به بشریت خدمت کند. بسیاری از مردم که در محیط زندگی خود، خود را با بن‌بست روبه‌رو می‌بینند از این طریق راهی می‌یابند که خاصیت یک دریچه اطمینان را دارد. من پیشنهادکردم که لژیون خدمت‌گزاران بشر زیر نظر سازمان ملل باشد، تا آنکه هیچگونه جنبه سیاسی نداشته‌باشد و هر انسانی از هر نژاد و هر جنس و هر مذهب و هر ملیت با هر گونه اعتقاد سیاسی بتواند در آن عضویت یابد و هر جا که به او نیاز باشد به خدمت بشر بشتابد. این روحیه‌ای بود که محرک من در این پیشنهاد بود.

زلزله خراسان

مهمترین کاری که در آینده به عهده ما است تجدید بنای نواحی زلزله‌زده و ساختن خانه‌های تازه است و ما خودمان این کار را هم‌اکنون شروع کرده‌ایم. در این زمینه ما به خانه‌های ساخته‌شده و قابل نصب برای مدارس و درمانگاه‌های بسیار نیاز داریم.

آنچه در حال حاضر اسباب نگرانی ما است، وضع کودکان است. بسیاری از آنها موقع امتحاناتشان است و نباید زلزله موجب عقب‌ماندگی آنها شود. پیدا است که این کودکان برای ادامه تحصیل خود به مدرسه و کلاس احتیاج دارند. البته ما می‌توانیم آنها را از والدینشان و از شهر و خانه‌هایشان جداکرده و به نقاط دیگری ببریم، ولی این بهترین راه حل نیست. بهترین راه حل این است که برای آنها هر چه زودتر در خود محل، مدرسه بسازیم.

می‌دانیم که شما جوانمردانه پیشنهاد کرده‌اید بیمارستانهای صحرایی با پانصد تختخواب بفرستید، ولی خوشبختانه ما به این چیزها احتیاج نداریم، زیرا به اندازه کافی خودمان بیمارستان داریم و عده زیادی دکتر و پرستار داوطلب خدمت در نواحی زلزله‌زده شده‌اند که به علت بی‌نیازی از آنها خواستیم به شهرهای خود بازگردند.

سپاه دانش

شکی نیست که در این پیکار پیروزیهای جالبی حاصل شده‌است. بیش از یک‌میلیون نفر سواد خواندن و نوشتن فراگرفته‌اند، ولی طبیعی است که ما به این مقدار راضی نیستیم و می‌خواهیم که این مبارزه را هر قدر بتوانیم، تسریع کنیم. نقشه ما این است که بی‌سوادی را در مملکت خود طی ده سال آینده به طور کامل ریشه‌کن نماییم. اعتراف می‌کنم که این کار آسان نیست، ولی ما تصمیم داریم به هر حال آن را انجام دهیم.

نهضت ملی برای کمک به زلزله‌زدگان

ملت ایران از خود احساس مسئولیت عمیقی بروز داد که واقعاً اعجاب‌انگیز بود. می‌توانیم مثالهای زیادی را ذکر کنیم که نشان می‌دهد مردم و جوانان و حتی کودکان فعالانه به کمک زلزله‌زدگان شتافتند.

این نمودار همبستگی ملت ما است که راز بقای ملت ایران در سه‌هزار سال گذشته، علی‌رغم دورانهای دشواری که تاریخ ایران شاهد آن است، در آن نهفته‌است. همچنین بیش از هر زمان دیگر در تاریخ ایران حس اعتماد را در ملت ایران پدیدآورده‌است، زیرا با وجود آنکه وطن ما سرشار از صفحات بسیار درخشان است که شاید در تاریخ هیچ کشور دیگری نظیر نداشته‌باشد، معذلک در تمام تاریخ ایران هیچ دولتی به اندازه دولت کنونی نماینده اکثریت ملت ایران نبوده‌است. علت آن روشن است، زیرا هر کاری که ما می‌کنیم فقط به سود اکثریت ملت است.

اعلامیه مشترک ایران و آلمان

۲۱ شهریور ماه ۱۳۴۷ اعلامیه مشترک ایران و آلمان ساعت ۱۴ در تهران و شهر بن پایتخت آلمان غربی به چاپ رسید.

۱- هر دو دولت استفاده از قوه قهریه را در راه نیل به مقاصد سیاسی تقبیح و از اصول عدم مداخله در امور داخلی سایر کشورها و نیز از تساوی حقوق و استقلال کشورها طرفداری می‌کنند.

۲- دولت ایران علاقه خود را نسبت به آرزوی مردم آلمان برای وحدت دوباره بر اساس حق ملل به تعیین سرنوشت خود ابراز داشت و به مردم آلمان اطمینان داد که ایران فعالیت‌هایی که آنان در راه نیل به این هدف به وسایل مسالمت آمیز مبذول می‌دارند پشنیبانی می‌کند

۳- دو دولت معتقدند که وجود یک اروپای متحد در حقظ صلح جهان و تامین رفاه ملل عاملی اساسی خواهد بود.

۴- صدراعظم آلمان موفقیت ایران را در صنعتی کردن و نوسازی کشور و دیگر برنامه‌های مترقی تبریک گفت و دوباره تاکید نمود که دولت جمهوری فدرال آلمان مایل است همکاری‌های اقتصادی و فنی و فرهنگی موجود میان دو کشور را ادامه و توسعه دهد.

۵- ایران و آلمان از بستن یک پیمان برای تشویق و پیشبرد سرمایه گذاری استقبال کردند و به ویژه توافق نظر بدست آمد که افزایش سرمایه گذاری خصوصی آلمان در ایران مطلوب است بدین روی درباره مسافرت‌های رهبران سیاسیو اقتصادی دو کشور توافق به عمل آمد

۶- صدراعظم آلمان از هویدا نخست وزیر دعوت کرد که به جمهوری فدرال آلمان سفر کند و نخست وزیر با خرسندی این دعوت را پذیرفت، تاریخ این مسافرت در آینده تعیین خواهد شد.

نیز نگاه کنید به

بن مایه‌ها