خواجوی کرمانی (غزلیات)/نکهت روضه‌ی خلدست که می‌بیزد مشک

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) (نکهت روضه‌ی خلدست که می‌بیزد مشک) از خواجوی کرمانی

'

نکهت روضه‌ی خلدست که می‌بیزد مشک		یا از آن حلقه زلفست که می‌ریزد مشک
خیزد از چین سر زلف تو مشک ختنی		وین سخن نیست خطا زانکه ز چین خیزد مشک
خون شود نافه‌ی آهوی تتاری ز حسد		کان مه از گوشه‌ی خورشید درآویزد مشک
آن چه نعلست که لعل تو برآتش دارد		وین چه حالست که حالت ز مه انگیزد مشک
گر نخواهد که کشد گرد مهت گرد عبیر		از چه رو خط تو با غالیه آمیزد مشک
زلف عنبر شکن از روی تو سر می‌پیچید		چکند ز آتش اگر زانکه نپرهیزد مشک
همچو خواجو نکشد سر ز خطت مشک ختا		چون خط سبز تو بر برگ سمن بیزد مشک