خواجوی کرمانی (غزلیات)/مگر که صبح من امشب اسیر گشت بشام

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) (مگر که صبح من امشب اسیر گشت بشام) از خواجوی کرمانی

'

مگر که صبح من امشب اسیر گشت بشام		وگرنه رخ بنمودی ز چرخ آینه فام
مگر ستاره‌ی بام از شرف به زیر افتاد		وگرنه پرده برافکندی از دریچه‌ی بام
خروس پرده‌سرا امشب از چه دم در بست		اگر چنانکه فرو شد دم سپیده بکام
چو کام من توئی ای آفتاب گرم برآی		ز چرخ اگر چه یقینم که بر نیاید کام
گهی پری رخم از خواب صبح برخیزد		که تیغ غمزه‌ی خونریز برکشد ز نیام
چرا ز قید توام روی رستگاری نیست		کسی اسیر نباشد بدام کس مادام
چو دور عیش و نشاطست باده در دور آر		که روشنست که با دست گردش ایام
دمی جدا مشو از جام می که در این دور		کدام یار که همدم بود برون از جام
برو غلام صنوبر قدان شو ای خواجو		که همچو سرو بزادگی برآری نام