خواجوی کرمانی (غزلیات)/خرامنده سروی به رخ گلستانی

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) (خرامنده سروی به رخ گلستانی) از خواجوی کرمانی

'

خرامنده سروی به رخ گلستانی		فروزنده ماهی به لب دلستانی
بهشتی به رخسار و در حسن حوری		جهانی به خوبی و در لطف جانی
نه حور بهشت از طراوت بهشتی		نه سرو روان از لطافت روانی
به بالا بلندی به یاقوت قندی		به گیسو کمندی به ابرو کمانی
ز مشک ختن بر عذارش غباری		ز شعر سیه بر رخش طیلسانی
در آشفتگی زلفش آشوب شهری		لبش در شکر خنده شور جهانی
به هنگام دل بردن آن چشم جادو		توانایی و خفته چون ناتوانی
چو هندو سر زلفش آتش نشینی		چو کوثر لب لعلش آتش نشانی
سفر کرد خواجو ز درد جدایی		فرو خواند بر دوستان داستانی