خواجوی کرمانی (غزلیات)/جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دید
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | خواجوی کرمانی (غزلیات) (جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دید) از خواجوی کرمانی |
' |
| جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دید | هندوئی چون طرهی پستت بطراری که دید | |
| در سواد شام تاری مشک تاتاری که یافت | بر بیاض صبح صادق خط زنگاری که دید | |
| مردم آزاری و هر دم عزم بیزاری کنی | بیگناهی مردم آزاری و بیزاری که دید | |
| چون ندارم زور و زر هم چارهی من زاریست | بی زر و زوری بدین مسکینی و زاری که دید | |
| آنکه زو شمشاد را پای خجالت در گلست | راستی را زان صفت سروی بعیاری که دید | |
| تا صبا شد دسته بند سنبل گلپوش او | کار او جز عنبر افشانی و عطاری که دید | |
| گفتمش بینم ترا مست و مرا ساغر بدست | گفت سلطانرا حریف رند بازاری که دید | |
| قصد خواجو کرد و خونش خورد و برخاکش نشاند | ای عزیزان هرگز از خونخواری این خواری که دید |