خاقانی (قطعات)/دوش آن زمان که چشمهی زراب آسمان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | خاقانی (قطعات) (دوش آن زمان که چشمهی زراب آسمان) از خاقانی |
' |
| دوش آن زمان که چشمهی زراب آسمان | سیمابوار زین سوی چاه زمین گریخت | |
| مه را گرفته دیدم گفتم ز تیغ میر | جرم فلک پس سپر آهنین گریخت | |
| لرزان ستارگان ز حسام حسام دین | چون سگ گزیدهای که ز ماء معین گریخت | |
| سیمرغ دولت از فزع دیو گوهران | در گوهر حسام سلیمان نگین گریخت | |
| حرزی است کز قلادهی اهریمن خبیث | بگسست و در حمایل روح المین گریخت | |
| ترسان عروس ملک چو دخت فراسیاب | در ظل پهلوان تهمتن مکین گریخت | |
| طفلی است ماهروی که از مار حمیری | در ماه رایت پسر آبتین گریخت | |
| شمشیر دین نگر که ز شمشیری اهرمن | همچون سروش مرگ ز صور پسین گریخت | |
| خاقانی از تحکم شمشیر حادثات | اندر پناه همت شمشیر دین گریخت | |
| پندار موری از فزع نیش سگ مگش | اندر مشبک مگس انگبین گریخت | |
| یا عنکبوت غار ز آسیب پای پیل | اندر حریم کعبهی پیل آفرین گریخت | |
| چون رنجه شد بپرسش من رنج شد ز تن | گفتی که جم درآمد و دیو لعین گریخت | |
| از من گریخت حادثه ز اقبال او چنانک | علت ز باد عیسی گردون نشین گریخت |