خاقانی (غزلیات)/چه روح افزا و راحت باری ای باد

'

خاقانی (غزلیات) (چه روح افزا و راحت باری ای باد) از خاقانی

'

چه روح افزا و راحت باری ای باد		چه شادی بخش و غم برداری ای باد
کبوتروارم آری نامه‌ی دوست		که پیک نازنین رفتاری ای باد
به پیوند تو دارم چشم روشم		که بوی یوسف من داری ای باد
به سوسن بوی و توسن خوی ترکم		پیام راز من بگزاری ای باد
بگوئی حال و باز آری جوابم		که خاموش روان گفتاری ای باد
به خاک پای او کز خاک پایش		سرم را سرمه‌ی چشم آری ای باد
به زلف او که یک موی از دو زلفش		بدزدی و به من بسپاری ای باد
من از زلفش سخن راندن نیارم		تو بر زلفش زدن چون یاری ای باد
دلم زنهاری است آنجا، در آن کوش		که باز آری دل زنهاری ای باد
گر او نگذارد آوردن دلم را		درو آویزی و نگذاری ای باد
چنان پنهانی و پیداست سحرت		که خاقانی توئی پنداری ای باد