خاقانی (غزلیات)/جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت

'

خاقانی (غزلیات) (جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت) از خاقانی

'

جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت		جوجوم کرد و چو بشنید آه من بر من گرفت
آهی از عشقت درون دل نهان می‌داشتم		چون برون شد بی‌من او راه دهن بر من گرفت
عشقت آتش در من افکند و مرا گفتا منال		ناله‌ی آتش بگاه سوختن بر من گرفت
دل به دست خویشتن شد کشته در پای غمت		خود به خود کرد این و جرم خویشتن بر من گرفت
عشق می‌خواهد که چون لاله برون آیم ز پوست		من چو گل بودم درون پیرهن بر من گرفت
گفتم آخر درد خاقانی دوا یابد به صبر		چون طبیب عشق بشنید این سخن بر من گرفت