خاقانی (غزلیات)/ای آتش سودای تو خون کرده جگرها

'

خاقانی (غزلیات) (ای آتش سودای تو خون کرده جگرها) از خاقانی

'

ای آتش سودای تو خون کرده جگرها		بر باد شده در سر سودای تو سرها
در گلشن امید به شاخ شجر من		گلها نشکفند و برآمد نه ثمرها
ای در سر عشاق ز شور تو شغب‌ها		وی در دل زهاد ز سوز تو اثرها
آلوده به خونابه‌ی هجر تو روان‌ها		پالوده ز اندیشه‌ی وصل تو جگرها
وی مهره‌ی امید مرا زخم زمانه		در ششدر عشق تو فرو بسته گذرها
کردم خطر و بر سر کوی تو گذشتم		بسیار کند عاشق ازین گونه خطرها
خاقانی از آنگه که خبر یافت ز عشقت		از بیخبری او به جهان رفت خبرها