حافظ (غزلیات)/کنون که بر کف گل جام باده صاف است

'

حافظ (غزلیات) (کنون که بر کف گل جام باده صاف است) از حافظ

'

کنون که بر کفِ گُل جام باده‌ی صاف است		به صد هزار زبانْ بلبلش در اوصاف است
بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر		چه وقت مدرسه و بحث کَشف کشّاف است؟
فقیه مدرسه دی مست بود و فتوا داد		که مِی حرام ولی بِهْ ز مال اُوقاف است!
به دُرد و صاف تو را حکم نیست؛ خوش درکش!		که هر چه ساقی ما کرد عین الطاف است
بِبُر ز خَلق و چو عنقا قیاس کار بگیر		که صیت گوشه نشینان ز قاف تا قاف است
حدیث مدعیان و خیال همکاران		همان حکایت زر‌دوز و بوریاباف است
خموش حافظ و این نکته‌های چون زر سرخ		نگاه دار که قَلّاب شهر صراف است