حافظ (غزلیات)/نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | حافظ (غزلیات) (نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد) از حافظ |
' |
| نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد | عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد | |
| ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد | چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد | |
| این تطاول که کشید از غم هجران بلبل | تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد | |
| گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر | مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد | |
| ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی | مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد | |
| ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید | از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد | |
| گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت | که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد | |
| مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود | چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد | |
| حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجود | قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد |