حافظ (غزلیات)/صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | حافظ (غزلیات) (صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست) از حافظ |
' |
| صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست | بیار نَفحهای از گیسوی مُعَنبَر دوست | |
| به جانِ او، که به شکرانه، جان براَفشانم | اگر به سوی من آری پیامی از بر دوست | |
| و گر چنان که در آن حضرتت نباشد بار | برای دیده بیاور غباری از در دوست | |
| من گدا و تمنای وصل او هیهات | مگر به خواب ببینم خیال منظر دوست | |
| دل صنوبریم همچو بید لرزان است | ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست | |
| اگر چه دوست به چیزی نمیخرد ما را | به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست | |
| چه باشد ار شود از بند غم دلش آزاد | چو هست حافظ مسکین غلام و چاکر دوست |