حافظ (غزلیات)/خدا را کم نشین با خرقه پوشان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | حافظ (غزلیات) (خدا را کم نشین با خرقه پوشان) از حافظ |
' |
| خدا را کم نشین با خرقه پوشان | رخ از رندان بیسامان مپوشان | |
| در این خرقه بسی آلودگی هست | خوشا وقت قبای می فروشان | |
| در این صوفی وشان دردی ندیدم | که صافی باد عیش دردنوشان | |
| تو نازک طبعی و طاقت نیاری | گرانیهای مشتی دلق پوشان | |
| چو مستم کردهای مستور منشین | چو نوشم دادهای زهرم منوشان | |
| بیا و از غبن این سالوسیان بین | صراحی خون دل و بربط خروشان | |
| ز دلگرمی حافظ بر حذر باش | که دارد سینهای چون دیگ جوشان |