حافظ (غزلیات)/تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

'

حافظ (غزلیات) (تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود) از حافظ

'

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود		سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است		بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود
بر سر تربت ما چون گذری همت خواه		که زیارتگه رندان جهان خواهد بود
برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو		راز این پرده نهان است و نهان خواهد بود
ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز		تا دگر خون که از دیده روان خواهد بود
چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد		تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود
بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد		زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود