حافظ (غزلیات)/بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

'

حافظ (غزلیات) (بیا و کشتی ما در شط شراب انداز) از حافظ

'

بیا و کشتی ما در شط شراب انداز		خروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز
مرا به کشتی باده درافکن ای ساقی		که گفته‌اند نکویی کن و در آب انداز
ز کوی میکده برگشته‌ام ز راه خطا		مرا دگر ز کرم با ره صواب انداز
بیار زان می گلرنگ مشک بو جامی		شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز
اگر چه مست و خرابم تو نیز لطفی کن		نظر بر این دل سرگشته خراب انداز
به نیم شب اگرت آفتاب می‌باید		ز روی دختر گلچهر رز نقاب انداز
مهل که روز وفاتم به خاک بسپارند		مرا به میکده بر در خم شراب انداز
ز جور چرخ چو حافظ به جان رسید دلت		به سوی دیو محن ناوک شهاب انداز