حافظ (غزلیات)/اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

'

حافظ (غزلیات) (اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول) از حافظ

'

اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول		رسد به دولت وصل تو کار من به اصول
قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا		فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول
چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زور		به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول
کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم		که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول
من شکسته بدحال زندگی یابم		در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول
خرابتر ز دل من غم تو جای نیافت		که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول
دل از جواهر مهرت چو صیقلی دارد		بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول
چه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت تو		که طاعت من بی‌دل نمی‌شود مقبول
به درد عشق بساز و خموش کن حافظ		رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول