اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند) از اوحدی مراغه‌ای

'

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند		زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند
چشمان ناتوان تو، از بس خمار و خواب		گویی که از شکار رسیده‌اند و خسته‌اند
دل چون بدید موی میان تو در کمر		گفت: این دروغ بین که بر آن راست بسته‌اند
سر در نیاورند ز اغلال در سعیر		آنها که از سلاسل زلف تو جسته‌اند
در حلقه‌ای که عشق رخت نیست فارغند		در رسته‌ای که راه غمت نیست رسته‌اند
روزی به پای خویش بیا و نگاه کن		دلهای ما، که چون سر زلفت شکسته‌اند
چون اوحدی به بوی وصال تو عالمی		در خاک و خون ز خفت و خواری نشسته‌اند