اوحدی مراغهای (غزلیات)/ما نور چشم مادر این خاک تیرهایم
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | اوحدی مراغهای (غزلیات) (ما نور چشم مادر این خاک تیرهایم) از اوحدی مراغهای |
' |
| ما نور چشم مادر این خاک تیرهایم | آبای انجم فلکی را نبیرهایم | |
| هر نقد را که از ازل آمد به کام گیر | هر فیض را که تا ابد آمد پذیرهایم | |
| در پنج رکن متفقالاصل چارهگر | بر چار سکن متفقالفرع چیرهایم | |
| مستوفیان مال بقا را خزینهدار | قانونیان طب بقا را ذخیرهایم | |
| ای مدعی، مکن تو ندانسته طرح ما | که اکسیر و اصلان قدم را خمیرهایم | |
| گر کردهای تجارت هندوستان عشق | دانی که: ما متاع کدامین جزیرهایم؟ | |
| از اتفاق غیبت ده روزه باک نیست | کانجا ز حاضران بزرگ حظیرهایم | |
| آنجا مکرمیم چو سقلاب و زنجبیل | هر چند در دیار تو کرمان و زیرهایم | |
| لاف « بلی» زدیم وز روز الست باز | بر یک نهاد و یک صفت و یک و تیرهایم | |
| ما را ز شهر تا که برون بردهاند رخت | گه خواجهایم در ده و گاهی امیرهایم | |
| دوری ز کوی دوست گناهی کبیره بود | اکنون به شست و شوی گناه کبیرهایم | |
| روزی به چرخ جوش برآرد فقاع جان | زین خم سر گرفته، که در وی چو شیرهایم | |
| با اوحدی معاشرت روح قدسیان | نشگفت ازان، که ما همه از یک عشیرهایم |