اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم) از اوحدی مراغه‌ای

'

دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم		غم هجر تو بنیادم بخواهد کند، میدانم
مرا گویی: سر خود گیر و پایم بسته‌ای محکم		عظیم آشفته‌ام، لیکن خلاص از بند میدانم
لبت پوشیده برد از من دل گمراه و من هرگز		حدیث او نمیگویم بکس، هر چند میدانم
شبم یک بوسه فرمودی که: خواهم داد، لیکن من		به بوسی زان دهن مشکل شوم خرسند، میدانم
مرا هر دم ز پیش خود برانی چون مگس، لیکن		نخواهم رفتن از پیشت، که قدر قند میدانم
تو می‌گویی: کزین پس من وفا ورزم، بلی خوبان		بگویند این حکایت‌ها و نتوانند ، میدانم
همه دم، اوحدی، زین پس مده پند و ببین او را		که چونش عاشقم با آنکه خیلی پند میدانم