اوحدی مراغهای (غزلیات)/دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کند
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | اوحدی مراغهای (غزلیات) (دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کند) از اوحدی مراغهای |
' |
| دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کند | کام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند | |
| هر که بدید کار ما وین رخ زرد زار ما | گفت که: در دیار ما جور چنین فلان کند | |
| حجت بندگی بدو، دارم از اعتراف خود | بیخبرست مدعی، هر چه جزین بیان کند | |
| گفت:وفا کنم، دلا، هر چه بگوید آن پری | بر همه گوش کن ولی این مشنو که آن کند | |
| زلف دراز دست را بند نهاد چند پی | ور بخودش فرو هلد بار دگر چنان کند | |
| من سخن جفای او با همه گفتهام، ولی | پند نگیرد اوحدی، تا دل و دین در آن کند |