اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند) از اوحدی مراغه‌ای

'

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند		بنده‌ی حلقه‌ی زلفین و بنا گوش تواند
وانکه بردند به گردون ز کله داری سر		هم کمر بسته‌ی آن قد قباپوش تواند
بر سر ناله و فریاد جهانی زن و مرد		سال و ماه از غم لعل لب خاموش تواند
باده نوشان لبت جمله خرابند امروز		تا چه در ساغرشان بود؟ که بی‌هوش تواند
پردلانی، که ز سر پنجه سخن می‌گفتند		همه بی‌توش و تن از هجر تن و توش تواند
بس درون سوخته کندر شب هجران چون دیگ		بر سر آتش سودای جگر جوش تواند
اوحدی دوش به کف جان و دلی داشت، کنون		هر دو در بند سر گیسوی بر دوش تواند