اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟) از اوحدی مراغه‌ای

'

دلبرا، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟		کافران را دل نرمست و ترا نیست چرا؟
بر درت سگ وطنی دارد و ما را نه، که چه؟		به سگانت نظری هست و بمانیست چرا؟
هر که قتلی بکند کشته بهایی بدهد		تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا؟
خون من ریزی و چشم تو روا می‌دارد		بوسه‌ای خواهم و گویی که: روانیست، چرا؟
شهریان را به غریبان نظری باشد و من		دیدم این قاعده در شهر شما نیست، چرا؟
من و زلف تو قرینیم به سرگردانی		من ز تو دورم و او از تو جدا نیست چرا؟
دیگران را همه نزدیک تو را هست و قبول		اوحدی را ز میان راه وفا نیست چرا؟