اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد) از اوحدی مراغه‌ای

'

تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد		ناله و زاری من بر در و بامت باشد
در قیامت همه را چشم بسویی و مرا		چشم سوی تو و گوشم به سلامت باشد
وصل روی تو جهانی ز خدا میخواهند		تا کرا خواهی و پروای کدامت باشد؟
تو، که از ناز و تکبر بر خود خاصان را		ندهی بار، کجا میل به عامت باشد؟
بر من خسته چو وصل تو بگردید حلال		مرو اندر پی خونم، که حرامت باشد
ز آتش و آب مکن چشم و دلم را ویران		تا چو تشریف دهی جا و مقامت باشد
رایگان بنده بسی داری و چاکر بیحد		اوحدی، نیز رها کن، که غلامت باشد