اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟

'

اوحدی مراغه‌ای (غزلیات) (ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟) از اوحدی مراغه‌ای

'

ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟		پیدا چو نمی‌گردی، پنهان ز که پرسیمت؟
از جمله بپرسیدم احوال نهان تو		ای جمله ترا از هم‌پرستان، ز که پرسیمت؟
در جسم نمی‌گنجی وز جان نروی بیرون		جسمی تو بدین خوبی؟ یا جان؟ زکه پرسیمت؟
ای رنج تن ما را راحت، زکه جوییمت؟		وی درد دل ما را درمان، ز که پرسیمت؟
گفتی: نتوان پرسید احوال من از هر کس		فی‌القصه اگر روزی بتوان، ز که پرسیمت
گفتی که: به آسانی پرسم سخنت، نی، نی		دشوار حدیثست این، آسان ز که پرسیمت؟
گویی که: سراندازد پرسیدن سر من		ما را چو بترسانی، ترسان ز که پرسیمت؟
بر اوحدی از دانش بردیم گمان، اکنون		او نیز برون آمد نادان، ز که پرسیمت؟