انوری (مقطعات)/بار خدایا به فضل بنده‌ی خود را

'

انوری (مقطعات) (بار خدایا به فضل بنده‌ی خود را) از انوری

'

بار خدایا به فضل بنده‌ی خود را		گر بتوانی فرست پاره‌ی باده
زان می آسوده کز پیاله بتابد		چون ز بلور سپید بسد ساده
زانکه بدو تند کره رام توان کرد		زانکه ازو گردد ایستاده فتاده
زانکه مرا کره‌ایست تند و زنخ سخت		سرکش و بدخو میانه‌ی گله‌زاده
بنده بدو جز به می سوار نگردد		ور نبود می بماند بنده پیاده