انوری (غزلیات)/کارم به جان رسید و به جانان نمی‌رسم

'

انوری (غزلیات) (کارم به جان رسید و به جانان نمی‌رسم) از انوری

'

کارم به جان رسید و به جانان نمی‌رسم		دردم ز حد گذشت و به درمان نمی‌رسم
ایمان و کفر نیست مرا در غمش که من		در کار او به کفر و به ایمان نمی‌رسم
راهیست بی‌کرانه غم عشقش و مرا		چون پای صبر نیست به پایان نمی‌رسم
یاریست بس عزیز به ما زان نمی‌رسد		صیدیست بس شگرف بدو زان نمی‌رسم
گوید به ما ز حرمت ماکم همی رسی		حرمت بهانه‌ایست ز حرمان نمی‌رسم
سلطان عشق او چو دلم را اسیر کرد		معذورم ار به خدمت سلطان نمی‌رسم