امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات)/کرد چو ره در سرطان آفتاب
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات) (کرد چو ره در سرطان آفتاب) از امیر خسرو دهلوی |
' |
| کرد چو ره در سرطان آفتاب | چشمهی خورشید فرو شد باب | |
| ابر سرا پرده به بالا کشید | سبزه صف خویش به صحرا کشید | |
| تندی سیلاب ز بالای کوه | از شعب آورد زمین را ستوه | |
| برق بهر سوی به تابی دگر | دشت بهر جوی بابی دگر | |
| شالی سر سبز ندانم ز چیست | کاب گذشتش ز سر، آنگاه زیست | |
| آب فراخی همه ره تا به گنگ | آمده لشکر همه از آب تنگ | |
| پای ستوران به زمین در شده | گاو زمین را سم شان سر شده | |
| بود بهر جا که نزول سپاه | تنگی جو بود و فراخی کاه |