امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات)/محمد کایت نورست رویش
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات) (محمد کایت نورست رویش) از امیر خسرو دهلوی |
' |
| محمد کایت نورست رویش | سواد روشن و اللیل، مویش | |
| گرامی نازنین حضرت پاک | کزو نازند هم انجم هم افلاک | |
| چو نور پاکش اول مشعل افروخت | مه و خورشید شمع خویش از آن سوخت | |
| هم از معشوق و عاشق نیست تمییز | محب صانع و محبوب او نیز | |
| به قلب عرش گشته مسند آر ای | به عرش قلب رایت کرده بر پای | |
| بشر دری دریای وجودش | جهان یک قطره از باران جودش | |
| زهی امی، نظر بر لوح بازش | قلم سر گشته در سودای رازش | |
| حریم الله ز محمودی مقامش | ید الله دستگاه احترامش | |
| گهی همخوان مسکینان به قوتی | گهی مهمان بغار عنکبوتی | |
| به عون امت مسکین و محتاج | شفاعت را به بالا کرده معراج |