امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات)/شکل مناره چو ستونی ز سنگ
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات) (شکل مناره چو ستونی ز سنگ) از امیر خسرو دهلوی |
' |
| شکل مناره چو ستونی ز سنگ | از پی سقف فلک شیشه رنگ | |
| آن که ز زر بر سرش افسرشده است | سنگ ز نزدیکی خور زر شده است | |
| سنجر سنگین که ستون سپهر | آمده از مهر و شده هم به مهر | |
| سنگ وی از بس که به خورشید شود | زو از خورشید عیاری نمود | |
| از پی بررفتن هفت آسمان | کرد زمین تا به فلک نرد بان | |
| گرد سرش کرد موذن چو گشت | قامتش از مسجد عیسی گذشت | |
| موذنش آن جا که اقامت کشید | قامت موذن نتواند رسید | |
| مسجد جامع ، زدرون ، چون بهشت | حوض ، زبیرون ، شده گوهر سرشت |