امیر خسرو دهلوی (انتخاب از غزلیات)/مبصران که مزاج جهان شناختهاند
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | امیر خسرو دهلوی (انتخاب از غزلیات) (مبصران که مزاج جهان شناختهاند) از امیر خسرو دهلوی |
' |
| مبصران که مزاج جهان شناختهاند | دو روزه برگ اقامت دران نساختهاند | |
| خراب گردد این باغ و برپرند همه | نوازنان که در و عندلیب و فاختهاند | |
| بتا تو سنگ دلی کی دلم نگهداری | نه هر که سنگ تراش است شیشه گر باشد | |
| شوم فدای جمالی که گر هزاران سال | کنم نظاره هنوز آرزو بجا باشد | |
| بلا و فتنه از آن نخل باد یارب دور | که برگ و فتنهی او میوهی بلا باشد | |
| ندانم این دل آواره را که فتوی داد | که بت پرستی در عاشقی روا باشد | |
| نه عقل ماند و نه دانش نه صبر ماند و نه طاقت | کسی چنین دل بیچارهی خراب ندارد | |
| کجات بینم و بر بام تو چگونه برایم | هزار وای که مرغان نمیدهند پر خود | |
| اگر به تربتم آیی هزار سال پس از من | شگفته بر سر خاکم گل وفای تو باشد | |
| زهی جماعت کوته نظر که سرو سهی را | گمان برند که چون قد دل ربای تو باشد |