سفر اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی آریامهر به ترکیه برای کنفرانس آر سی دی همکاری منطقه‌ای برای عمران ۱ تا ۲ اردیبهشت ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۵ توسط Bellavista1 (گفتگو | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی « شاهنشاه آریامهر برای شرکت در کنفرانس سران کشورهای عضو پیمان همکاری منطقه‌...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو


شاهنشاه آریامهر برای شرکت در کنفرانس سران کشورهای عضو پیمان همکاری منطقه‌ای (آر-سی- دی) وارد ازمیر شدند.[۱] حضرت فخری کورو تورک رئیس جمهوری ترکیه، سلیمان دمیرل نخست‌وزیر ترکیه، ذوالفقار علی بوتو نخست‌وزیر پاکستان، وزرای خارجه و سفرای کشورهای عضو پیمان و سایر پایوران داخلی و خارجی قرار گرفتند. سومین کنفرانس سران سه کشور پس از نیمروز ۱ اردیبهشت ماه در ازمیر در پیشگاه شاهنشاه و رهبران ترکیه و پاکستان برگزار می‌شود. در نخستین نشست کنفرانس طرح مذاکرات که در کنفرانس دو روزه وزیران خارجه سه کشور تهیه شده، مورد بررسی و گفتمان قرار می‌گیرد. شاهنشاه آریامهر ساعت ۹ بامداد امروز فرودگاه مهرآباد را به سوی ازمیر ترک کردند. علیاحضرت شهبانو و چند تن از اعضای خاندان جلیل سلطنت به پسواز شاهنشاه آریامهر آمده بودند. در فرودگاه مهرآباد آقای هویدا نخست‌وزیر، رؤسای دو مجلس، آقای علم وزیر دربار شاهنشاهی، تیمسار هاشمی نژاد رئیس سران نظامی و ژنرال آجودان شاهنشاه تیمسار ازهاری رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران، رئیس دفتر مخصوص شاهنشاه، فرمانده گارد شاهنشاهی و کاردار سفارت ترکیه افتخار حضور داشتند. در این سفر آقای هرمز قریب رئیس کل تشریفات شاهنشاهی، تیمسار افخم ابراهیمی آجودان شاهنشاه و تیمسار ایادی در رکاب شاهنشاه به ترکیه رفتند.


[[بیانات اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهردر پاسخ سخنان کوروتورک پرزیدنت ترکیه در کنفرانس عالی سران کشورهای پیمان منطقه‌ای ازمیر ترکیه ۱ اردیبهشت ماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی]]

حضرت رئیس جمهوری، آقایان، وزیران، عالیجنابان،
ما همیشه با انتظارهای فراوان و با برخورداری از احساس برادرانه در ترکیه گرد هم آمده‌ایم.
منظور من این است که کشور من، پاکستان و ترکیه جهت بررسی و مطالعه راه‌هایی که سه کشور بتوانند پیوندهایشان را با در نظر گرفتن منافعشان تقویت کنند، همواره با یکدیگر به بررسی پرداخته‌اند. از ابتدای تأسیس « آر. سی. دی » و به دنبال تشکیل کنفرانس ۱۹۶۴ استانبول تا کنون، تغییرات بسیاری در جهان انجام پذیرفته‌است. سه کشور ما با اتخاذ سیاست مستقل ملی پیشرفت‌های شایانی داشته‌اند.
در جهان نیز تغییراتی به وجود آمده‌است، ولی تغییرات جهانی همواره در جهت صحیح نبوده‌است. ما همواره شاهد بوده‌ایم که کشورهای صنعتی جهان به سرعت رشد و توسعه یافته‌اند و روزبه‌روز ثروتمندتر می‌شوند، در حالی که طی همین مدت کشورهای فقیر روزبه‌روز فقیرتر شده‌اند. از زمان تأسیس « آر. سی. دی » شاهد بوده‌ایم که کنفرانس‌های متعدد توسعه و تجارت ملل متحد تشکیل شده‌است، ولی این کنفرانس‌ها بدون نتیجه واقعی بوده‌اند. اکنون کنفرانس شمال و جنوب برگزار می‌شود و امیدوارم این کنفرانس به سرنوشت کنفرانس‌های توسعه و تجارت (انکتاد) دچار نشود. این امر نشانگر آن است که حتی کشورهایی که از یکدیگر بسیار دور هستند، به نوعی به یکدیگر وابسته‌اند و برخی از کشورهای خوشبخت‌تر می‌توانند برای همیشه به زیان دیگران به تنعم و ثروتمندشدن خود ادامه دهند.
این یکی دیگر از دلایلی است که چرا سه کشوری که منافع مشترک دارند و عاملی نیست که آنها را از هم جدا کند و تمام عوامل نزدیکی و همکاری هر چه بیشتر آنها مهیا است، می‌باید در مقابل با کلیه مسائل و مشکلات با یکدیگر به مشورت بپردازند.
بحران‌هایی که در برخی از کشورهای صنعتی وجود دارد و تداوم بحران‌هایی که در کشورهای فقیر دیده می‌شود، مزید بر بحران‌هایی است که همه ما با آن روبه‌رو خواهیم بود و آن در بیست تا سی سال آینده، بحران انرژی است. حتی ما به عنوان یک کشور تولیدکننده نفت در سی سال آینده با شرایط یک کشور فاقد انرژی روبه‌رو خواهیم‌بود.
با در نظر گرفتن کلیه موانع بازرگانی و تسهیلاتی که کشورهای جهان برای یکدیگر قائل می‌شوند و با در نظر گرفتن منافع متقابل، تصور می‌کنم که زمان آن فرا رسیده‌است که سه کشور ما دقیقاً کلیه امکانات سه جانبه را مورد بررسی قرار دهند تا ما بتوانیم با این مشکلات به مبارزه بپرداریم و مبادلات خارجی این سه کشور را توسعه دهیم و در مقابل با هر عاملی که منافع ما را تهدید می‌کند، به مقابله بپردازیم و در نهایت به طور مشترک چگونگی روبه‌رو شدن با آینده را مورد بررسی و تبادل نظر قرار دهیم. نسل آینده مسئله‌ای است که می‌باید با آن روبه‌رو شویم، نه تنها به عنوان ابنا بشر، بلکه چگونگی وضع تکنولوژی در آینده و چگونگی روبه‌رو شدن با مشکلات آن زمان به طور انفرادی، ولی با اطلاع دیگران و یا به طور جمعی اینها مسائلی است که باید بررسی شوند، به این جهت است که امیدوارم این کنفرانس عالی تمام مسائل گذشته و آینده را با در نظر گرفتن منافع متقابل و روابط برادرانه و نزدیک میان سه کشور بررسی کند و راه‌حل‌های مناسب برای این مسائل بیابد.