مصاحبه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر با خبرنگاران داخلی و خارجی در اردوگاه ایرانیان رانده شده از عراق در نصرآباد ۱۵ دی ماه ۱۳۵۰

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۲۱:۳۹ توسط Bellavista1 (گفتگو | مشارکت‌ها) (added Category:بازدیدهای داخلی محمدرضا شاه پهلوی آریامهر using HotCat)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به: گشتن، جستجو
سخنرانی‌های محمدرضا شاه پهلوی آریامهر بر پایه تاریخ اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر بزرگ ارتشتاران

سخنرانی‌های محمدرضا شاه پهلوی آریامهر سال ۱۳۵۰ خورشیدی تازی

تصمیم‌های مجلس


مصاحبه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر با خبرنگاران داخلی و خارجی در اردوگاه ایرانیان رانده شده از عراق در نصرآباد ۱۵ دی ماه ۱۳۵۰


اخراج ایرانیان از عراق

به طوری که دیده می‌شود، تعداد معاودین در اینجا دائماً رو به افزایش است، از این رو لازم است ما تدابیری اتخاذ کنیم تا فزونی کسانی که در اینجا گرد می‌آیند، به دقت کنترل شود.

واکنش‌هایی که تا کنون در محافل بین‌المللی در قبال اخراج ایرانیان از عراق صورت گرفته، متفاوت و در عین حال شایان توجه است. از طرف کشورهای باختری یا ممالک به اصطلاح دنیای آزاد، سر و کار ما با همان قماش احساساتی است که ما در موارد مشابه نظایر آن را بارها آزموده‌ایم. البته در صورتی که چنین واقعه‌ای در خارج از مرزهای ما اتفاق می‌افتاد، ما از دادن کمک خودداری نمی‌کردیم.

در این اردوگاه‌ها ابتدا تشریفات مربوط به تشخیص معاودین انجام می‌شود.

البته عده‌ای از این ایرانیان در داخل کشور ما دارای بستگانی هستند که بعداً نزد آنها فرستاده خواهند شد. بنابراین نگاه داشتن معاودین در اردوگاه‌ها ابداً مطرح نیست. مطمئن باشید که در کشور ما حضور این افراد مسئله‌ای به نام مسئله آوارگان که نظایرش در اطراف و اکناف دنیا وجود دارد، ایجاد نخواهد کرد.


شناسایی و اشتغال معاودین

هستی بسیاری از این افراد در عراق از دست آنها گرفته شده‌است. بنابراین تنها پناهگاهی که برای آنها وجود دارد، دولت ایران است.

در میان معاودین افراد متعددی هستند که مثلاً به نانوایی، نجاری و پیشه‌های مختلف دیگر اشتغال داشته‌اند. ما سعی خواهیم کرد که همین مشاغل در ایران نیز برای آنان تأمین شود.

تشریفات شناسایی معاودین به هر حال مستلزم صرف وقت است، به خصوص که سرمای هوا نیز در روزهای اخیر در این منطقه بسیار شدید بوده‌است، با این حال تا امروز مأموران دولت ایران تا آنجا که امکان داشته‌است، تمام سرعتی را که قابل تصور بوده، در کار خود به خرج داده‌اند و خوشبختانه چنانکه در گزارش‌های مطبوعات و خبرگزاری‌های بین‌المللی انعکاس یافته، جز عده معدودی از معاودین بر اثر سرما و مشکلات ناشی از لزوم انجام تشریفات مرزی، بیمار و یا تلف نشده‌اند.

وجدان بین‌المللی و افکار عمومی جهان

تعداد ایرانیان مقیم عراق رقم بزرگی را تشکیل می‌دهد و شماره معاودین نیز بسیار زیاد است. اقدامی که نسبت به ایرانیان مقیم عراق شده‌است، چیزی است که نظیر آن به ندرت اتفاق می‌افتد. ضمناً مقایسه کردن این جریان با موضوع آوارگان پاکستانی کار درستی نیست.

درمورد واکنشی که دولت ایران نشان خواهد داد، بدیهی است که عکس‌العمل ما متناسب با عمل مقامات عراقی خواهد بود. هر کشوری برای خود قائل به حقوقی است که در چهارچوب آنها می‌تواند در برابر اعمالی از این قبیل واکنش نشان دهد. به هر تقدیر این وظیفه وجدان بین‌المللی و افکار عمومی ملت‌های جهان است که درباره چنین عمل وحشیانه‌ای داوری کنند.

در میان معاودین ایرانی، خانواده‌های متعددی وجود دارند که مرد از زن، مادر از فرزند، برادر از خواهر جدا شده و بر روی هم سرنوشت آنها واقعاً دلخراش است. خانواده‌های متعددی وجود دارند که نیمی از آنها در این طرف و نیمی دیگر در آن طرف مرز مانده‌اند و از سرنوشت یکدیگر خبر ندارند.

واکنش دولت ایران

سازمان‌های رسمی بین‌المللی مسئولیت دارند که راجع به نحوه عمل مقامات عراقی تحقیق و داوری کنند.

کشوری که قوی است، مسئولیت دارد و معمولاً باید تحمل زیادی نیز داشته باشد. کما اینکه می‌بینیم ممالک کوچک به ممالک بزرگ می‌تازند و عکس‌العمل‌های کشورهای بزرگ یا تحمل است یا بی‌اعتنایی. البته اگر منظور عکس‌العمل‌های قدیمی و رادیویی باشد ما داریم، ولی اگر منظور این است که مشت بزنیم این چیزها در سیاست ما نیست، مگر اینکه آنها اقدامات تعرضی انجام دهند، که در این صورت عکس‌العمل ما چیز دیگری خواهد بود.

همانطور که می‌دانید اینها برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیتی که در قبال حقوق اعراب دارند، با این سرگرمی‌ها متوسل می‌شوند، به علاوه همانطور که یک ایرانی رانده شده از عراق، گفت نمی‌توانند ببینند که ما به سرعت در حال پیشرفت هستیم. باید توجه داشت که رشد اقتصادی ما یازده درصد بود که به بیست‌ویک درصد افزایش یافته‌است.