قانون اجازه اخذ عوارض بندری در بنادر و لنگرگاه‌ها

از مشروطه
پرش به: گشتن، جستجو

مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری ششم تصمیم‌های مجلس

مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری ششم

قوانین بنیان ایران نوین مصوب مجلس شورای ملی
نمایندگان مجلس شورای ملی دوره قانونگذاری ششم

قانون اجازه اخذ عوارض بندری در بنادر و لنگرگاهها - مصوب ۵ بهمن ماه ۱۳۰۶ شمسی

ماده اول - در بنادر و لنگرگاههایی که برای تسهیل کشتیرانی و تهیه موجبات امنیت جهازات و تسریع بارگیری و پیاده کردن اجناس و مسافرین‌تأسیساتی شده باشد یا بشود برای هر یک صد من بار که به کشتی گذاشته و یا از آن خارج می‌شود عوارضی که حد اعلای آن بیش از سه قران و حداقل‌کمتر از سی شاهی نباشد. به عنوان عوارض بندری مأخوذ خواهد گردید و از کشتیهای خالی یا کشتیهایی که کمتر از چهار تن بار داشته باشد که از بندرخارج و یا به آن جا وارد می‌شوند برای هر تن ظرفیت کشتی ده شاهی عوارض بندری اخذ می‌شود.

ماده دوم - جهازات مشروحه ذیل از پرداخت عوارض بندری معاف است:

۱) جهازات بحریه جنگی دولت اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران و جهازات جنگی دول خارجه که اجازه ورود به بنادر ایران از طرف دولت ایران‌داشته باشند و همچنین جهازات مریضخانه و صحیه.

۲) جهازات متعلقه به ادارات گمرکات ایران.

۳ - جهازاتی که ظرفیت آنها از چهار هزار سنگ (‌چهار تن) کمتر باشد. ماده سوم - دولت مکلف است که مخارج اداری و مرمت و نگاهداری ساختمانهای موجوده در بنادر و همچنین مخارج تسهیل بارگیری و باراندازی‌را در تمام بنادر از عایدات هر بندر پرداخته و برای ۱۳۰۷ بودجه کل مصارف مذکوره را به مجلس شورای ملی تقدیم نماید. ماده چهارم - علاوه بر عوارض مقرره در ماده اول از هر صد من بار که وارد بندر می‌شود مبلغ ده شاهی برای مصارف صحیه مملکتی دریافت‌می‌شود. ماده پنجم - وزارتین مالیه و فوائد عامه هر یک در حدود اختیارات مأمور اجرای این قانون می‌باشند. این قانون که مشتمل بر پنج ماده‌است در جلسه پنجم بهمن ماه یک هزار و سیصد و شش شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رییس مجلس شورای ملی - حسین پیرنیا