سفر رسمی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی به کره شمالی و جمهوری خلق چین ۳۱-۲۴ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴

کمیته ملی پیکار جهانی با بیسوادی

درگاه:والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی بنیاد والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی

هفته حمایت از خانواده‌های بی‌سرپرست ۱ تا ۶ تیر ماه

والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در دیدار با کیم ایل سونگ پرزیدنت خلق کره

دومین دیدار شاهدخت اشرف پهلوی با چوئن لای

شاهدخت اشرف پهلوی و چوئن لای نخست وزیر جمهوری خلق چین اردیبهشت ۱۳۵۴

دیدار والاحضرت اشرف با هواکوفنگ صدر کمیته مرکزی حزب کمونیست چین

والاحضرت اشرف پهلوی در بازدید از چین

دیدار شاهدخت اشرف پهلوی و چوین لای سال ۱۳۵۰

سفر رسمی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی به کره شمالی و جمهوری خلق چین ۳۱-۲۴ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴

۲۳ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ شبانگاه والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی به دعوت حضرت مارشال کیم ایل سونگ رئیس جمهوری دمکراتیک خلق کره برای یک بازدید شش روزه (۲۴ تا ۲۹ اردیبهشت) رهسپار «پیونگ یانگ» پایتخت جمهوری دمکراتیک کره شدند. در این سفر آقای احمدعلی بهرامی سفیر شاهنشاه آریامهر در پکن و سفر اکردیته در پیونگ یانگ، آقای عبدالرضا انصاری قائم مقام والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در امور اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و بانو همراه ایشان خواهند بود. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در درازای ماندن خود در پیونگ یانگ با مارشال کیم ایل سونگ رئیس جمهوری دمکراتیک خلق کره دیدار و گفتگو خواهند کرد و در اجتماع بزرگ زنان پایتخت آن کشور سخنرانی خواهند نمود. والاحضرت در بازگشت از جمهوری دمکراتیک خلق کره ۲ روز در پکن توقف خواهند داشت و با چند نفر از شخصیت‌های مهم دولت جمهوری خلق چین دیدار و گفتگو خواهند کرد. در آیین پسواز در فرودگاه مهرآباد آقای تاجبخش معاون سیاسی وزارت خارجه و سفیران جمهوری دمکراتیک خلق چین و کره در دربار شاهنشاهی و شماری از پایوران کشوری حضور داشتند.

۲۴ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی که هم اکنون میهمان رسمی دولت جمهوری دموکراتیک خلق هستند در « پیونگ یانگ » با پیشباز گرم و پرشوری روبرو شدند. در فرودگاه، بانون « کیم سونگ ای » همسر رییس جمهوری دموکراتیک خلق کره و « کانک پیانگ اونگ » معاون پریست، دوتن از معاونین نخست وزیر، وزیر امور خارجه و بانو به همراه گروهی از وزیران و بلند پایگان دولتی، حزبی و ارتش و هم چنین همه سفیران خارجی در پایتخت کره شمالی ورود والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی را گرامی داشتند و سپس آیین پیشباز رسمی انجام یافت. برای پیشباز از والاحضرت اشرف پهلوی فرودگاه « پیونگ یانگ » با پوستر بزرگی از شاهنشاه آریامهر و فرتوری از کیم ایل سونگ در کنار آن آذین بسته شده بود. خبابان‌ها از فرودگاه تا شهر را با پرچم سه رنگ زیبای شیر و خورشید نشان و پرچم کره شمالی آذین بسته شده بودند.

۲۴ اردیبهشت ماه بامدادان والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی با « کیم ایل سونگ » رییس جمهوری خلق دموکراتیک کره دیدار و گفتگو کردند. در این دیدار « کانگ ریانگ اوک » معاون پرزیدنت و « پاک سونگ چون » معاون نخست وزیر و « هو دام » وزیر امور خارجه و همسرشان نیز از باشندگان بودند.

میهمانی شام و سخنان والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی

۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ در پی دیدار با بانو « کیم ایل سونگ » والاحضرت در میهمانی شامی که از سوی رییس جمهوری دموکراتیک خلق کره و بانو به سرفرازی ورود ایشان بر پا شده بود، شرکت جستند. در این ضیافت به دنبال سنخنان « کانگ پیانگ اونگ » نایت رییس جمهوری که در آن پیشرفت‌های ایران را به رهبری خردمندانه شاهنشاه آریامهر ستود، والاحضرت اشرف در پاسخ گفتند:

از سخنان بسیار مهرآمیز شما که بیان داشتید سپاسگزارم. می‌توانم به شما اطمینان بدهم که احساسات دوستانه‌ای که نسبت به مردم ایران ابراز نمودید، در دل‌های هم میهنان من نیز به همین سان نسبت به ملت شما جود دارد. این نخستین دیدار من از کشور زیبای شماست. و از پرزیدنت کیم ایل سونگ سپاسگزارم که دعوت ایشان این دیدار را ممکن ساخت. از زمان برقراری روابط دیپلماتیک بین ایران و جمهوری دمکراتیک خلق کره در آوریل ۱۹۷۳، یک موافقت‌نامه بازرگانی بین ما به امضاء رسیده و عده‌ای از شخصیت‌های برجسته دو طرف از کشورهای یکدیگر بازدید به عمل آورده‌اند. حق هم همین است که روابط فیمابین کشورهای ما به اینگونه باشد. ما در ایران از گسترش این علائق دوجانبه استقبال می‌کنیم و عقیده داریم که استحکام پیوندهای دوستی و همکاری بین دو کشور ما گواه صادقی است بر وجود اصل سیاست مستقل ملی که از طرف شاهنشاه صریحاً اعلام شده است. ما همواره خواستار روابط دوستانه و همکاری عملی بین همه کشورها بوده و در واقع به لزوم آن تا زمانیکه این روابط بر اساس احترام متقابل و عدم مداخله در امور داخلی دیگران استوار باشد، اعتقاد داریم و خوشوقتیم که می‌بینیم در مدت کوتاهی که از آغاز پیوندهای دوستی و تفاهم بین ایران و جمهوری دمکراتیک خلق کره می‌گذرد، این همبستگی با چنین سرعتی گسترش یافته است. درست است که فاصله جغرافیایی که دو ملت ما را از یکدیگر جدا می‌کند قابل ملاحظه است، لیکن دو دولت در مورد بسیاری از مسائل مهم نظرات مشابهی دارند. مهم‌‎ترین این نظریات، عقیده راسخ به صنعتی شدن و توسعه اجتماعی سریع کشورهای ما است که در این مورد با یکدیگر اشتراک نظر داریم. ما از جهش‌های عظیمی که ملت شریف شما از سال ۱۹۴۸ به منظور تبدیل کشور شما به یک کشور صنعتی پیشرو در قاره ما به عمل آورده است آگاهیم و همچنین از نقشی که رهبر برجسته کشور شما پرزیدنت کیم ایل سونگ در حصول این پیشرفت‌ها ایفا کرده‌اند، اطلاع داریم. ما صمیمانه کوشش‌های ثمربخش شما را در راه تأمین رفاه و ترقی روزافزون برای ملت‌تان تحسین می‌کنیم و امیدواریم این کوشش‌ها قرین موفقیت باشد. اگر ما، در ایران امروز نسبت به ملت‌هایی که دست اندر کار اجرای برنامه‌های توسعه ملی هستند احساس تفاهم عمیق و تأیید طبیعی می‌کنیم، بخاطر آن است که خود ما نیز عمیقاً درحال نوسازی ملی و تجدید حیات کشور خود به نحوی که در تاریخ طولانی ما بی‌سابقه می‌باشد، هستیم. تحت رهبری خردمندانه شاهنشاه و برادر تاجدارم، کشور خود را که زمانی زیر بنای ملوک‌الطوایفی داشت به جامعه‌ای مبدل ساخته‌ایم که تا پایان دهه جاری از لحاظ صنعتی پیشرفته، از نظر اقتصادی موفق و از دیدگاه اجتماعی مبتنی بر اساس صحیح و عادلانه خواهد بود. اجازه بدهید بار دیگر مراتب خوشوقتی خود و همراهانم را از اینکه در پایتخت زیبای شما هستیم ابراز دارم. خواهشمندم گرم‌ترین درودهای مردم ایران را به هم‌میهنان شریف خودتان ابلاغ و آن را از مراتب احساسات دوستانه واقعی ما مطمئن کنید. برقرار باد پیوندهای فزاینده تفاهم و همکاری بین دو ملت ما.

۲۶ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در سومین روز اقامتشان در پیونگ یانگ، به همراهی بانو کیم ایل سونگ همسر حضرت رئیس جمهوری دمکراتیک خلق کره، از یک برنامه اپرا که در تاتر بزرگ شهر، به افتخار والاحضرت ترتیب یافته بود دیدن کردند. والاحضرت پس از پایان این برنامه هنرمندان را مورد مهر قرار دادند. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی همچنین از یک مرکز هنری و استودیوی فیلمبرداری در پیونگ یانگ بازدید کردند. در جریان این بازدید نایب رئیس جمهوری دمکراتیک خلق کره والاحضرت را همراهی می‌کرد.

گردهمایی اتحادیه‌های زنان کره شمالی

۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ همسر رئیس جمهوری دمکراتیک خلق کره، در اجتماع چند هزار نفری هموندان اتحادیه زنان این کشور، فعالیت‌های والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی را در رهبری زنان ایران و همچنین نقش مؤثر معظم‌لها را در دفاع از حقوق زن در سطح بین‌المللی ستود. بانو کیم ایل سونگ همسر رئیس جمهوری از اینکه دستاورد مسافرت والاحضرت میان جامعه زنان دو کشور ایران و جمهوری خلق کره، رابطه دوستانه‌ای آمیخته با حسن تفاهم ایجاد کرده است، ابراز خوشوقتی کرد. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی که هم اکنون بطور رسمی از جمهوری دمکراتیک خلق کره بازدید می‌کنند، در مرکز اتحادیه زنان جمهوری دمکراتیک خلق کره حضور یافتند و از سوی همسر ریاست جمهوری خلق کره و هزاران تن از بانوان عالی رتبه «پیونگ یانگ» مورد پیشباز قرار گرفتند. والاحضرت در این مجمع بیانات مهمی ایراد کردند:

نقش زن در اجتماع-

به عنوان رئیس سازمان زنان ایران، برای من موجب خوشوقتی بسیار است که اتحادیه زنان کره را مخاطب قرار دهم. گر چه تا امروز، این فرصت را نداشته‌ام که از نزدیک با اتحادیه شما آشنا شوم، لیکن توانسته‌ام دورادور، فعالیت و کوشش‌های شما را در جهت اعتلای مقام زنان کره تحت رهبری فعالانه و مترقیانه پرزیدنت کیم ایل سونگ و خانم کیم سونگ ئی را دنبال کنم. در دنیایی که هنوز سنت‌ها و طرز تلقی‌ها مانع برخورداری زنان از برابری با مردان و مشارکت آنان در تلاش‌های مربوط به توسعه می‌باشد، برای همه ما ضروری است که روحیه مبارزه‌جویانه و خستگی‌ناپذیر خانم کونگ بونگ سوگ، بنیانگذار فقید نهضت آزادی اجتماعی زنان کره و مؤسس نخستین انجمن زنان این کشور را بخاطر داشته باشم. از آغاز این قرن، به هنگامی که زنان، متوجه نقش خود در اجتماع گردیدند و کوشیدند که اظهار وجود نمایند و حق خود را مطالبه کنند، ما شاهد تغییرات قابل ملاحظه‌ای در قوانین بسیاری از ملت‌ها بوده‌ایم، اما بدبختانه به اثبات رسیده است که تغییر قوانین وضع شده خیلی آسان‌تر از تغییر آداب و رسوم ریشه‌دار است. برای حل مسائل فوق‌العاده پیچیده‌ای که دنیای امروز با آن روبرو است، یک تغییر اصولی در این طرز تفکر و رسوم بدوی مورد احتیاج است.

تبعیض جنسی –

همچنانکه از شعار سال بین‌المللی زن که: «برابری، توسعه، صلح» است بر می‌آید، مسئله وضع زن در عصر ما نه تنها ناشی از نظام اجتماعی است، بلکه اثرات بسیار عمیقی نیز در زمینه اقتصادی دارد. بنابراین، موضوع تبعیض جنسی و مسائل ویژه مربوط به زنان نباید فقط در متن حقوق بشر باشد، بلکه باید درمورد توسعه اقتصادی نیز ملحوظ گردد. فی‌الواقع زنان در گذشته طبق روش معنی از کوشش‌هایی که برای بوجود آوردن یک جامعه قابل قبول و هماهنگ به عمل می‌آمد کنار گذاشته شدند و فقط در این اواخر بود که مسئولان امور متوجه اهمیت اساسی نقشی که زنان باید در تلاش‌های مربوط به توسعه ایفا کنند گردیدند. در کشورهایی که به سرعت رو به توسعه می‌روند، امر صنعتی شدن با چنان شتابی پیشرفت می‌کند که کمبود نیروی انسانی ماهر به صورت بزرگ‌ترین نقص آن درآمده است. زنان حداقل پنجاه درصد نیروی بالقوه کار را تشکیل می‌دهند و از مشارکت آنان در پیشرفت یک ملت نمی‌توان صرفنظر کرد. همانطور که پرزیدنت کیم ایل سونگ به درستی خاطرنشان ساختند، حل مسئله زنان در جامعه برای پیشرفت ملت اهمیت دارد و فقط با بسیج این نیروی بالقوه عظیمی که زنان تشکیل می‌دهند امکان موفقیت در تلاش‌های مربوط به توسعه وجود دارد. بالنتیجه، آنچه که همه دولت‌ها، بالاخص دولت‌های ممالک در حال توسعه باید مورد توجه قرار دهند این است که تنها راه مشارکت ثمربخش زنان در رفاه جامعه تأمین فرصت‌های برابر در زمینه آموزش و تعلیمات حرفه‌ای برای آنان است. از جمعیت زنان یک کشور که فاقد سواد و صلاحیت باشند، نمی‌توان انتظار داشت که بخاطر نیل به سطح زندگی بالاتر تلاش کنند. در این زمینه با خوشوقتی به فعالیت‌های جاری سازمان زنان ایران اشاره می‌کنم. علاوه بر برنامه‌های عادی تنظیم خانواده و خدمات مراکز رفاه و مشاوره قانونی که این سازمان برای زنان تأمین می‌کند، اخیراً یک برنامه آزمایشی پیکار با بیسوادی برای زنان مناطق روستایی را به مرحله اجرا درآورده است. در ایران هم اکنون برنامه‌های رسمی پیکار با بیسوادی انجام می‌شود، لیکن سازمان زنان ایران این ضرورت را احساس کرد که موجبات کسب مهارت‌های فنی اساسی برای زنان روستانشین را که در زندگی روزمره آنان مفید خواهد بود فراهم سازد. گرچه این برنامه فقط به عنوان یکی آزمایش در یک منطقه روستایی اجرا شده، نتایج بسیار مطلوب و دلگرم کننده‌ای ببار آورده و ما شاهد و ناظر بوده‌ایم که چگونه طی مدت یک سال نه تنها وضع زنان منطقه، بلکه همچنین شرایط زیست تمامی این جامعه روستایی بهبود یافته است. فعالیت‌های سازمان زنان ایران خود حاکی از اهمیتی است که کشورهای ما به وضع زنان در اجتماعی که در حال تحول سریع است می‌دهند، اما گام برداشتن به سوی هدف برابری کامل بین مردان و زنان نباید منحصراً به عنوان وظیفه اساسی زن‌ها تلقی شود. برای آنکه زنان از قید فراموشی و عدم فعالیت آزاد شوند مردها نیز باید خود را به همان اندازه در این امر موظف و سهیم بدانند. فقط از طریق همکاری در راه انجام این وظیفه است که مردان و زنان خواهند آموخت که در کوشش‌های مربوط به توسعه به نحوی موفقیت‌آمیز با هم کار کنند.

سخنرانی والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در استادیوم ورزشی بزرگ پیونگ یانگ

۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در استادیوم ورزشی بزرگ پیونگ یانگ با بودن بیش از سی هزار تن از مردم در پاسخ به بیانات شهردار این شهر در زمینه پیشرفت‌های ایران سخنرانی رسایی فرمودند:

از سخنان مهرآمیزی که بیان داشتید سپاسگزارم. هنگامی که می‌گویم احساسات دوستانه شما نسب به هم‌میهنان من متقابل است، می‌دانم که تمایل همگی آنان را به زبان می‌آورم. اکنون بیش از دو سال از زمانی که روابط سیاسی بین ایران و جمهوری دمکراتیک خلق کره برقرار شده می‌گذرد و من واقفم که در زمینه روابط سیاسی، دو سال مدت زیاد نیست، ولی مهم این است که حتی ظرف همین مدت کوتاه روابط دوجانبه ما در جهت تحکیم پیوندهای دوستی و همکاری فیمابین با آهنگ سریعی گسترش یافته است. ما در ایران از تقویت هم‌بستگی‌های خود با جمهوری دمکراتیک خلق کره به گرمی پیشباز می‌کنیم. در حالیکه فاصله به وسعت قاره آسیا ما را از یکدیگر جدا می‌کند، وجوه تشابه بسیاری در چشم‌اندازها و آرزوهای ما وجود دارد که ما را به یکدیگر نزدیک می‌سازد. نقطه نظرهای ما در زمینه توسعه ملی و مصالح بین‌المللی، هدف‌هایی بشمار می‌روند که در آن‌ها با یکدیگر شریک و سهیم هستیم. برادر تاجدارم شاهنشاه آریامهر در کتابی که راجع به انقلاب اجتماعی ایران تألیف کرده‌اند، بیان می‌دارند که : «در عصر ما حقوق سیاسی بدون حقوق اجتماعی، عدالت قانونی بدون عدالت اجتماعی و دموکراسی سیاسی بدون دموکراسی اقتصادی معنی و مفهومی ندارد. پیشرفت واقعی در زمان ما عبارت از آن است که هر روز حلقه‌های بیشتری از زنجیری که اقلیت متنعم برای قرن‌ها به اکثریت محروم تحمیل کرده است شکسته شود.

امروز اعمال اصول این عدالت واقعی نه تنها وظیفه ملی هر کشور و دولتی است، بلکه همچنین گرانبهاترین ارمغانی است که هر دولتی می‌تواند به جامعه بزرگ بشری و به صلح بدهد.» این‌ها اصول تغییرناپذیر انقلاب اجتماعی ایران است که توسط رهبر خردمند ما تعیین شده است. ما از آغاز کار این پرسش را از خود کردیم که چه کسی باید از توسعه بهره‌مند شود؟ پاسخ ما روشن بود. اگر قرار بر این باشد که استفاده و بهره‌گیری از تمام منابع انسانی و طبیعی کشور فقط به قدرت طبقه فئودال بیفزاید و ثروتمندان را ثروتمندتر کند، بدون آنکه مردم بطور کلی از ثمرات آن برخوردار شوند، در این صورت مبادرت به چنین اقدامی واجد ارزش نیست. به این طریق، لزوم توزیع بهتر و عادلانه‌تر منافع در جامعه درحال توسعه درست در قلب انقلاب ما جای دارد و این همان زمینه ذهنی است که نهضت ما را هدایت می‌کند. والاحضرت افزودند: در روابط ما با سایر ملت‌ها، اصول سیاست مستقل ملی ایران راهنمای ما است. ما روابط خود با دیگران را بر اساس برابری، احترام متقابل، عدم مداخله و همکاری سازنده بنیان می‌گذاریم. تشابه بین فلسفه انقلاب ملی و اصول سیاست خارجی ما با نظریه «جیوچه» که از طرف پرزیدنت کیم ایل سونگ عنوان شده، قابل ملاحظه است. از سخنان پرزیدنت کیم درباره این نظریه ترقی‌خواهانه نقل می‌کنم: «اساس نظریه جیوچه این است که انسان حاکم بر همه چیز و عامل قطعی هر چیزی است. بازسازی طبیعت و اجتماع نیز بخاطر مردم است.» در دنبال این نظریه پرزیدنت کیم چنین آمده است: «یک ملت برای آنکه حاکم بر سرنوشت خود باشد، باید یک دولت مستقل و همچنین استقلال سیاسی تضمین شده محکمی داشته باشد.» دولت ما می‌کوشد تا با همه کشورها در مورد پنج اصل: احترام به تمامیت و حاکمیت ارضی، عدم تجاوز، عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر، برابری و برخورداری متقابل و همزیستی مسالمت‌آمیز به توافق نظر برسد. این تشابه نظر درباره این همه اصول مهم ملی و بین‌المللی چهارچوبی را بوجود آورده است که در داخل آن ایران و جمهوری دمکراتیک خلق کره روابط دوستی و همکاری خود را برقرار نموده و حفظ کرده‌اند. لیکن هنگامی که با جامعه بین‌المللی سر و کار پیدا می‌کنیم متوجه غیبت محسوس اصول برابری و انصاف که اینقدر برای توسعه هماهنگ در روابط فیمابین ملت‌ها لازم است می‌شویم. اگر بخواهیم برای توصیف خصیصه مستولی بر جهان، به نحوی که امروز مشاهده می‌کنیم، کلمه بیابیم، این کلمه باید محققاً «وابستگی» باشد.

اما دنیای کوچکی که ما در آن نشو و نما یافته‌ایم به نمایش تفاوت‌ها و اختلاف‌های بزرگ ادامه می‌دهد. یک قسمت از ساکنان این دنیای کوچک باید از جهش عظیم به جلو در زمینه دانش و تکنولوژی ممنون باشند که بر اثر آن توانسته‌اند بطور سحرآمیزی باقیمانده قرن بیستم را هم طی کنند و کنار بگذارند و قرن بیست و یکم را آغاز نمایند، در حالی که قسمت دیگر، که اکثریت جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، به زحمت از قرن هجدهم بیرون آمده‌اند، بدون شک شگفت‌انگیزترین معمای زمان ما، همانطور که آرنولد توینبی گفته این است که: «ما در روی یک سیاره زندگی می‌کنیم بی آنکه با هم معاصر باشیم.» در طول سالیان متمادی، عدم موفقیت در تشخیص و شناسایی این وابستگی و درآوردن آن به صورت یک واقعیتی، سبب رنج عظیمی بوده است، رنجی که بالاتر از همه نصیب کشورهای در حال توسعه گردیده که مواد غذایی و مواد خام مورد نیاز دنیا را تولید می‌کنند بدون آنکه بهای عادلانه و تضمین شده‌ای دریافت دارند و ملل مرفه دنیا که کامروایی آن‌ها غالباً به قیمت خسران صادر کنندگان مواد خام تأمین شده است، باید بپذیرند که عدم تعادل فیمابین کشورهای ثروتمند و فقیر غلط است و باید چاره‌ای برای آن اندیشید و نظام توزیع ثروت جهان باید به نفع فقرزدگان و گرسنگان مورد تجدید نظر قرار گیرد و این به معنای یک نظام جدید در اقتصاد جهانی، در داد و ستد بین ملت‌ها و شرایط این داد و ستد است. کشور من به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان نفت، تعهداتی در زمینه بوجود آوردن یک دنیای عادلانه‌تر که به میزان بیشتری در شأن انسان باشد پذیرفته است. ما در تلاش‌های ملی خود که بخاطر ایجاد یک ایران مترقی و پیشرو صورت می‌پذیرد، وابستگی با دنیای معاصر و یا مسائل دیگران را از یاد نبرده‌ایم. امروز برنامه کمک خارجی ایران به سطح ده میلیارد دلار که معادل شش درصد تولید ناخالص ملی ما است رسیده است،

اما در زمینه کمک خارجی، مانند همه موارد دیگر، مسئولیت باید متناسب با ظرفیت باشد و به قول معروف، از هر کس باید قدر توانایی‌اش انتظار داشت. چنانچه کاهش درآمدهای حاصل از نفت، تقلیل ارزش پول‌های رایج و دور تسلسل تورم در کشورهای صنعتی ادامه یابد، برنامه کمک خارجی ما هم نمی‌تواند در این سطح باقی بماند و از میزان آن کاسته خواهد شد. یک سیستم بین‌المللی مبادله که هدف آن حفظ منافع یک طرف به قیمت زیان طرف دیگر باشد غیر عادلانه است و نمی‌تواند دوام پیدا کند. تولید کنندگان کالاهای اولیه که موجودیت جوامع آنان بستگی به صادرات‌شان دارد نباید و نمی‌توانند مجبور شوند که کاهش متوالی قدرت خرید خود را تحمل کنند. اگر قرار است راه‌حل‌هایی برای بیماری‌های اقتصاد فعلی دنیای ما در نظر گرفته شود، در این صورت تصمیم یکپارچه جامعه بین‌المللی که ضمن حفظ منافع هر کشور، ناشی از انگیزه‌های نوع‌دوستانه نیز باشد، باید موجباتی برای علاج تجویز نماید که از تکرار اشتباهات گذشته جلوگیری کند. این راه‌حل‌ها برای آنکه مؤثر و هم قابل دوام باشد باید بر اساس درس‌های گذشته، واقعیات وضع اقتصادی امروز دنیا و انصاف و برابری طرح‌ریزی شود. دوستان عزیز، من از فرصتی که اجتماع امروز شما در اختیارم گذاشت کمال استقبال را به عمل آوردم تا نظرات کشور خودم را درمورد برخی از مسائلی که از لحاظ جامعه جهانی واجد اهمیت و فوریت است برای شما بیان کنم. این کار را با این امید انجام داده‌ام که دوستان خودمان در جمهوری دمکراتیک خلق کره را با وضع ایران آشنا سازم و میل دارم که با گفتن این جمله به سخنان خود خاتمه بدهم که از مشاهده این موضوع خوشوقتم که وضع و موقع ایران در سطح وسیعی از امور و مسائل بین‌المللی از حسن تفاهم و پشتیبانی جمهوری دمکراتیک خلق کره برخوردار است. گرم‌ترین درودهای مردم ایران را به همگی شما ابلاغ می‌کنم و برای شما زندگی سرشار از خوشبختی در یک دنیای بهره‌مند از آرامش آرزومندم.

دیدار رسمی از جمهوری خلق چین

۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی و همراهان پس از پایان سفر چهار روزه خود در جمهوری دمکراتیک خلق کره به پکن وارد شدند و در فرودگاه پکن خانم (نی سوون) معاون کمیته دائمی کنگره ملی خلق چین، آقای کهواینگ معاون وزارت خارجه و بسیاری از پایوران دولت چین و سفیر کره در پکن و همه کارمندان سفارت شاهنشاهی ایران با بانوانشان از معظم‌لها پیشباز کردند. والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی کوتاه زمانی پس از ورود خود به پکن با چوئن لای نخست‌وزیر جمهوری خلق چین دیدار کردند. این دیدار که نیم ساعت به درازا کشید در بیمارستانی انجام گرفت که از سال گذشته چوئن لای در آن بستری است.

والاحضرت سپس با آقای (لی هسین نین) نایب نخست‌وزیر چین دیدار کردند و در میهمانی که از سوی نایب نخست‌وزیر به افتخار معظم‌لها برگزار شده بود شرکت نمودند. نایب نخست‌وزیر چین هنگام خوش‌آمد به والاحضرت ابراز داشت: نهال دوستی چین و ایران که والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در غرس و پرورش آن سهیم بوده‌اند به سرعت رشد و نمود کرده و خوشبختانه امروز گل و ثمر ببار آورده است. وی در پایان، سلامتی اعلیحضرت همایون شاهنشاه آریامهر را آرزو کرد.

والاحضرت نیز در پاسخ نایب نخست‌زویر چین ضمن سخنانی به مناسبت دوستی دو کشور در چهار سالی که از برقراری روابط سیاسی می‌گذرد، اشاره فرمودند و افزودند: هدف مشترکی که دو کشور برای قرار دادن خود در مرز کشورهای پیشرفته دارند، نوید دهنده همکاری‌های بیشتر آنان در آینده می‌باشد.

در دومین روز سفر کوتاه والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در پکن از برخی جاهای دیدنی و برجای ماندنی‌های تاریخی بازدید کردند.

۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ از سوی سفیر شاهنشاه آریامهر در پکن میهمانی شامی به سرفرازی ورود والاحضرت به چین برگزار شد. در این میهمانی آقای لی هسین نین نایب نخست وزیر و بانو، معاون کمیته دایمی کنگر ملی خلق چین، سه تن از معاونان وزارت امور خارجه و وزارت نفت و صنایع شیمیایی و شمار بسیاری از پایوران برجسته کنگره ملی خلق، کمیته انقلابی پکن و وزارت امور خارجه این کشور شرکت داشتند.