فخرالدین عراقی (فصل دهم)/عاشقان در کمین معشوقند

از مشروطه
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۰۸، ساعت ۱۵:۰۶ توسط PedramBot (گفتگو | مشارکت‌ها) (ورود خودکار مقاله)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخه جدیدتر← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' فخرالدین عراقی (فصل دهم) (عاشقان در کمین معشوقند)
از فخرالدین عراقی
'


عاشقان در کمین معشوقند ساکنان زمین معشوقند عاشقان را ز دوست نگزیرد بلبل اندر هوای گل میرد اندرین ره، اگر مقامی هست هس ماوای عاشقان الست چون که حسن آمد از عدم به وجود عشق در نور او ملازم بود جان، چو مامور شد به امر احد منتظر یافت عشق بر سر حد گر تو از عشق فارغی، باری من ندارم به غیر ازین کاری هست جانم چنان به عشق غریق که ندارد گذر به هیچ طریق